Όσκαρ και αδικία: Ποιες σταρ του Χόλιγουντ δεν κράτησαν ποτέ το χρυσό αγαλματίδιο;

Η ιστορία των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας του Κινηματογράφου, των γνωστών μας Όσκαρ, είναι γεμάτη λάμψη, glam, θρίαμβο και συγκίνηση. Όμως, παράλληλα, είναι και μια ιστορία γεμάτη με αδικίες και παραλείψεις.

Πολλές σπουδαίες γυναίκες ηθοποιοί, με τεράστια καλλιτεχνική πορεία, εμβληματικούς ρόλους και πολυετή καριέρα, δεν κατάφεραν να πάρουν ποτέ στα χέρια τους το πολυπόθητο χρυσό αγαλματίδιο.

Μεγάλες σταρ του Χόλιγουντ είτε δεν ήταν ποτέ υποψήφιες είτε ήταν πολλές φορές υποψήφιες, χωρίς όμως να αποσπάσουν κάποιο βραβείο της Ακαδημίας.

Ηθοποιοί που διαμόρφωσαν την εικόνα της γυναίκας μέσα στον κινηματογράφο, από τη μοιραία femme fatale μέχρι τη δραματική ηρωίδα και την κωμική σταρ.

Η απουσία ενός Όσκαρ, ωστόσο, δεν μείωσε ποτέ τη διαχρονική τους αξία, αντίθετα, ενίσχυσε τη συζήτηση για το πώς η βιομηχανία του θεάματος συχνά δυσκολευόταν να αναγνωρίσει τη γυναικεία πολυπλοκότητα πέρα από τα στερεότυπα.

Γκλεν Κλόουζ

Η Γλεν Κλόουζ θεωρείται μία από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της γενιάς της. Έχει λάβει οκτώ υποψηφιότητες για Όσκαρ για ταινίες όπως το «Επικίνδυνες σχέσεις» και «Η σύζυγος», χωρίς όμως να κερδίσει ποτέ.

Η καριέρα της χαρακτηρίζεται από έντονη θεατρικότητα, ψυχολογικό βάθος και δυναμικούς γυναικείους ρόλους. Πολλοί τη θεωρούν τη «μεγαλύτερη ηθοποιό που δεν έχει κερδίσει ποτέ Όσκαρ».

Κατά τη βράβευσή της με Χρυσή Σφαίρα για το «Η Σύζυγος», σηκώθηκε όρθιο όλο το κοινό, σε μια στιγμή που πολλοί θεώρησαν ως «άτυπη αποκατάσταση» για τα Όσκαρ που δεν ήρθαν ποτέ.

Ανέτ Μπένινγκ

Η Ανέτ Μπένινγκ έχει τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ, με πιο γνωστές τις ερμηνείες της στο «American Beauty» και στο «The Kids Are All Right».

Μάλιστα, για το «American Beauty» έχασε το Όσκαρ από τη Χίλαρι Σουάνκ, σε μια από τις πιο πολυσυζητημένες «μονομαχίες» της δεκαετίας του ’90.

Η ικανότητά της να ισορροπεί ανάμεσα στο δράμα και την ειρωνική λεπτότητα την καθιστά μία από τις πιο σεβαστές παρουσίες στο Χόλιγουντ, χωρίς όμως να έχει τιμηθεί ακόμη με το κορυφαίο βραβείο.

Σιγκούρνι Γουίβερ

Η Σιγκούρνι Γουίβερ έγραψε ιστορία ως «Ripley» στη σειρά ταινιών «Alien», δημιουργώντας έναν από τους πιο εμβληματικούς γυναικείους χαρακτήρες επιστημονικής φαντασίας.

Μάλιστα, το 1989 προτάθηκε για δύο Όσκαρ, για το «Gorillas in the Mist» και το «Working Girl», ένα σπάνιο επίτευγμα που υπογράμμισε το εύρος της, χωρίς όμως να καταλήξει σε νίκη.

Παρά τις υποψηφιότητές της, δεν κέρδισε ποτέ Όσκαρ, αν και η επιρροή της στο σινεμά δράσης και sci-fi είναι ανεκτίμητη.

Ντέμπορα Κερ

Η Ντέμπορα Κερ υπήρξε μία από τις μεγάλες κυρίες του παλιού Χόλιγουντ, με έξι υποψηφιότητες χωρίς καμία νίκη.

Η θρυλική σκηνή της στην παραλία στο «Όσο υπάρχουν άνθρωποι» (From Here to Eternity) έμεινε στην ιστορία του σινεμά, αλλά το Όσκαρ εκείνης της χρονιάς κατέληξε αλλού.

Παρότι έλαβε αργότερα με τιμητικό Όσκαρ για το σύνολο της καριέρας της, δεν κέρδισε ποτέ ανταγωνιστικό βραβείο από την Ακαδημία.

Γκρέτα Γκάρμπο

Η Γκρέτα Γκάρμπο υπήρξε το απόλυτο σύμβολο μυστηρίου. Με καταγωγή από τη Σουηδία, έγινε διεθνής σταρ στον βωβό κινηματογράφο και στη συνέχεια συνέχισε με επιτυχία και στον ομιλούντα.

Οι ρόλοι της στην «Άννα Καρένινα» και «Camille» ανέδειξαν τη βαθιά, εσωτερική της υποκριτική. Παρά τις τέσσερις υποψηφιότητες, δεν κέρδισε ποτέ ανταγωνιστικό Όσκαρ, αν και τιμήθηκε αργότερα με ειδικό βραβείο.

Αποσύρθηκε από τον κινηματογράφο μόλις στα 36 της, μετά την εμπορική αποτυχία της ταινίας «Two-Faced Woman», επιλέγοντας τη σιωπή και την απομόνωση αντί για τη συνέχιση της καριέρας της.

Μέριλιν Μονρόε

Η Μέριλιν Μονρόε έγινε παγκόσμιο σύμβολο θηλυκότητας, αλλά πίσω από την εικόνα της «ξανθιάς καλλονής» υπήρχε έντονη υποκριτική ευαισθησία.

Στο «Μερικοί το προτιμούν καυτό» του 1959 απέδειξε το κωμικό της ταλέντο με ακριβή ρυθμό και συναισθηματική αλήθεια. Ωστόσο, δεν προτάθηκε ποτέ για κάποιο βραβείο Όσκαρ. Η επιτροπή της εποχής συχνά υποτιμούσε την κωμωδία και τις σταρ που θεωρούνταν «σύμβολα του σεξ» παρά δραματικές ηθοποιοί.

Ίδρυσε δική της εταιρεία παραγωγής το 1955, διεκδικώντας δημιουργικό έλεγχο σε μια εποχή που οι γυναίκες σταρ σπάνια είχαν τέτοια δύναμη στο Χόλιγουντ.

Ρίτα Χέιγουορθ

Η Ρίτα Χέιγουορθ ταυτίστηκε όσο καμία με την εικόνα της «femme fatale» μέσα από την ταινία «Gilda» (1946). Η σκηνή όπου τραγουδά το «Put the Blame on Mame» παραμένει εμβληματική στον κινηματογράφο.

Παρά τη φήμη της ως το απόλυτο sex symbol, η ίδια είχε δηλώσει με πικρία: «Οι άνδρες κοιμούνται με τη Gilda, αλλά ξυπνούν με εμένα», αποκαλύπτοντας το χάσμα ανάμεσα στη δημόσια εικόνα και την προσωπική της ζωή.

Παρότι υπήρξε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες γυναίκες της δεκαετίας του ’40, δεν έλαβε ποτέ υποψηφιότητα για Όσκαρ, πιθανόν επειδή η Ακαδημία δεν αναγνώριζε συχνά την αξία του αισθησιακού ή μουσικού κινηματογράφου.

Άβα Γκάρντνερ

Η Άβα Γκάρντνερ διέθετε έντονη φυσική παρουσία και δραματική ένταση. Προτάθηκε για Όσκαρ για την ταινία «Mogambo» του 1953 (με συμπρωταγωνιστές τον Κλαρκ Γκέιμπλ και την Γκρέις Κέλι), αλλά δεν κέρδισε.

Πέρα από την εξωτερική της ομορφιά, οι ερμηνείες της είχαν εσωτερικό βάθος, ιδιαίτερα σε ρόλους γυναικών με πάθος και τραγικότητα.

Η θυελλώδης σχέση και ο γάμος της με τον Φρανκ Σινάτρα απασχόλησαν επί χρόνια τα πρωτοσέλιδα, συχνά επισκιάζοντας τη σοβαρή δραματική της πορεία.

Τζιν Χάρλοου

Η Τζιν Χάρλοου υπήρξε το πρώτο μεγάλο «platinum blonde» σύμβολο του Χόλιγουντ. Με έντονη παρουσία στην οθόνη και χιούμορ, ξεχώρισε σε ρομαντικές κωμωδίες και δράματα της δεκαετίας του ’30.

Δεν προτάθηκε ποτέ για Όσκαρ και ο πρόωρος θάνατός της στα 26 της χρόνια άφησε την αίσθηση μιας καριέρας που δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί.

Ο αιφνίδιος θάνατός της από νεφρική ανεπάρκεια το 1937, ενώ γύριζε την ταινία «Saratoga», συγκλόνισε το Χόλιγουντ και σταμάτησε απότομα μια καριέρα που βρισκόταν στο απόγειό της.