Τζέσι Μπάκλεϊ: 5 πράγματα που δεν ήξερες για τη «μάγισσα» του Άμνετ

Όσοι είδαμε την ταινία «Άμνετ» κάπως το ξέραμε ότι η Τζέσι Μπάκλεϊ θα ήταν πολύ κοντά στο να σηκώσει το πρώτο της Όσκαρ. Η Ιρλανδή ηθοποιός επιβεβαίωσε πλήρως τον τίτλο του φαβορί σαρώνοντας τα σημαντικότερα βραβεία της σεζόν, από τη Χρυσή Σφαίρα και τα Critics Choice μέχρι τα Actor Awards (SAG) και τα BAFTA, στρώνοντας έτσι τον δρόμο για τη μεγάλη βραδιά. Αυτό που δεν περιμέναμε όμως, ή τουλάχιστον δεν υπολογίζαμε, ήταν το πόσο αληθινή θα ήταν η αντίδρασή της ακόμα και σε κάτι τόσο μεγάλο.

Βέβαια η αλήθεια είναι πως πριν η ταινία του Σαίξπηρ βγει και συζητηθεί, οι περισσότεροι ίσως δεν συνέδεαν το όνομα με το πρόσωπο. Κι ας την είχαμε λατρέψει ως την ταλαιπωρημένη σύζυγο του πυροσβέστη στο Chernobyl, κι ας μας είχε συγκλονίσει ως η νεαρή μητέρα στο The Lost Daughter (ρόλος που της έδωσε και την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ) ή ως το κορίτσι που ήθελε να γίνει σταρ της country στο Wild Rose.

Στο «Άμνετ» όμως, η Τζέσι Μπάκλεϊ έδωσε μια ερμηνεία πέρα για πέρα αληθινή που πραγματικά σε πείθει από την πρώτη κιόλας σκηνή. Και κάπου εκεί λες: «Μα ποια είναι αυτή;».

Με λίγα λόγια, η Τζέσι Μπάκλεϊ έδωσε μια ερμηνεία που σε έκανε να θες να κλάψεις για τρεις μέρες σερί και απλώς ανέβηκε στη σκηνή να το σηκώσει ως η πρώτη Ιρλανδή που κερδίζει το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου, σαν να ήταν η πιο φυσική εξέλιξη του κόσμου.

Από τη βραδιά των Όσκαρ και μετά το ίντερνετ έχει γεμίσει με βιντεάκια και πληροφορίες για την ηθοποιό που μας κάνουν να θέλουμε να τη βλέπουμε όλο και πιο πολύ. 

Tζέσι Μπάκλεϊ: 5 πράγματα που δεν ήξερες για τη «μάγισσα» του Άμνετ

Η «ήττα» σε εθνική μετάδοση που την έσωσε
Πριν από 18 χρόνια, η Τζέσι έγινε γνωστή στο βρετανικό κοινό τερματίζοντας δεύτερη στο talent show του BBC "I'd Do Anything". Αν και τότε, ως έφηβη, ένιωσε συντετριμμένη, σήμερα δηλώνει πως εκείνη η «αποτυχία» ήταν το μεγαλύτερο δώρο. Σε συνεντεύξεις της έχει περιγράψει τη διαδικασία ως «ισοπεδωτική», αφού στα 17 της την πίεζαν να γίνει κάτι που δεν ήταν, στέλνοντάς την ακόμα και σε «σχολείο θηλυκότητας» για να αλλάξουν τον τρόπο που κινείται.

Η ήττα της τελικά την έσωσε γιατί ίσως να μην είχε εξελιχθεί ποτέ στην ηθοποιό που θαυμάζουμε σήμερα.

Το διπλό «όχι» από τη Royal Academy of Dramatic Art
Πολλοί πιστεύουν ότι μετά την τηλεόραση οι πόρτες άνοιξαν διάπλατα, αλλά η Τζέσι χρειάστηκε να παλέψει διπλά. Απορρίφθηκε δύο φορές από τη θρυλική δραματική σχολή RADA πριν τελικά την αποδεχτούν.

Η ίδια θυμάται πως εκείνη την περίοδο ήταν απροετοίμαστη, αλλά αυτές οι απορρίψεις την ανάγκασαν να πεισμώσει ακόμα περισσότερο. Αντί να τα παρατήσει, κάθισε και δούλεψε με τον εαυτό της, καταλαβαίνοντας ότι η υποκριτική θέλει γερά θεμέλια. Όταν τελικά μπήκε στη σχολή, δεν ήταν πια ένα κορίτσι από reality, αλλά μια συνειδητοποιημένη καλλιτέχνις.

Αυτή ακριβώς η εμπειρία είναι που την κάνει σήμερα να δίνει την πιο σωστή συμβουλή. Σε μια πρόσφατη συζήτηση με τον συμπρωταγωνιστή της στο «The Bride!», Κρίστιαν Μπέιλ, η Τζέσι μοιράστηκε το δικό της «χρυσό» μότο για τη ζωή: «Do it ALL!» (Κάντε τα ΟΛΑ!). Ενθαρρύνει τη νέα γενιά να αγκαλιάζει κάθε ευκαιρία, να παίρνει ρίσκα και να μη φοβάται την αποτυχία, αφού, όπως απέδειξε και η ίδια, κάθε «όχι» μπορεί να είναι ο δρόμος για το μεγαλύτερο «ναι» της καριέρας σου.

H Tζέσι Μπάκλεϊ είναι μια σπάνια μουσική ιδιοφυΐα
Πριν καν ασχοληθεί με την υποκριτική, η Τζέσι ήταν μια χαρισματική μουσικός που έπαιζε πιάνο, κλαρινέτο και άρπα, ενώ είχε κερδίσει και το Grade 8 (το υψηλότερο επίπεδο) στο πιάνο. Το 2022, απέδειξε ότι η φωνή της δεν ανήκει μόνο στα soundtrack, κυκλοφορώντας το άλμπουμ «For All Our Days That Tear the Heart» σε συνεργασία με τον θρυλικό Μπέρναρντ Μπάτλερ των Suede.

Το άλμπουμ δεν ήταν απλώς «καλό», αλλά προτάθηκε για το Mercury Prize, το πιο σημαντικό μουσικό βραβείο της Βρετανίας, βάζοντάς την στην ίδια λίστα με κορυφαίους μουσικούς. Η ίδια έχει εξομολογηθεί πως η μουσική είναι το «καταφύγιό» της και πως χρησιμοποιεί τον ρυθμό και τις παύσεις της μουσικής για να χτίσει τις ερμηνείες της.

Καλεσμένη επίσης στην εκπομπή Desert Island Discs, εξομολογήθηκε ότι η μουσική ήταν ο πρώτος τρόπος που βρήκε για να «χωρέσει» όλα όσα ένιωθε μέσα της πριν ανακαλύψει τη δύναμη των λέξεων στο θέατρο. Είπε χαρακτηριστικά πως, όταν ένιωθε χαμένη ως έφηβη, η μουσική και το θέατρο ήταν για εκείνη «σαν το νερό» – κάτι απολύτως απαραίτητο για να επιβιώσει.

Η απομόνωση για την ταινία Άμνετ
Για να ενσαρκώσει την Άγκνες, η Τζέσι Μπάκλεϊ πήρε μια απόφαση που λίγες σταρ του Χόλιγουντ θα τολμούσαν. Προκειμένου να μπει όσο το δυνατόν περισσότερο στο πετσί του ρόλου, μετακόμισε στην ύπαιθρο της Αγγλίας για να ζήσει για λίγες εβδομάδες σε ένα σπίτι με συνθήκες που προσομοίαζαν τον 16ο αιώνα.

Εκεί δεν έμαθε απλώς τις ατάκες της, αλλά είδε πώς είναι να ανάβεις φωτιά, να μαγειρεύεις μια απλή σούπα και να φοράς παλιά, σκισμένα ρούχα χωρίς καμία επαφή με τον σύγχρονο κόσμο. Αυτή η επιστροφή στις ρίζες ήταν απαραίτητη, καθώς την εποχή των γυρισμάτων η Τζέσι δεν είχε γίνει ακόμα μητέρα στην πραγματική ζωή. Έπρεπε λοιπόν να βρει έναν τρόπο να «ξεκλειδώσει» μέσα της το ένστικτο μιας γυναίκας που ορίζεται από τη φροντίδα και τον απόλυτο πόνο της απώλειας, χωρίς να έχει το αντίστοιχο προσωπικό βίωμα.

Σε συνέντευξή της στο Variety για την προετοιμασία του Άμνετ, αποκάλυψε επίσης πως ήθελε να αποκτήσει το λεγόμενο «muscle memory», ώστε η φύση να φαίνεται ως η φυσική προέκταση του σώματός της.

Παράλληλα, η «άγρια» εμφάνισή της στην ταινία ήταν 100% αληθινή, καθώς αρνήθηκε κατηγορηματικά να φορέσει έστω και ίχνος μακιγιάζ. Απαίτησε από την παραγωγή να φαίνονται οι πόροι του δέρματός της, οι πανάδες και οι μαύροι κύκλοι της, ενώ η σκηνοθέτιδα Κλόι Ζάο επιβεβαίωσε πως η Τζέσι ήθελε να «βρωμίσει» τα νύχια της και να αφήσει τον ήλιο και τη βροχή να αποτυπωθούν στο πρόσωπό της, θεωρώντας πως οποιαδήποτε ωραιοποίηση θα πρόδιδε την αλήθεια της ηρωίδας.

H μάχη με τις διατροφικές διαταραχές και η ψυχική ανθεκτικότητα
Πίσω από τη λάμψη των βραβείων κρύβεται μια προσωπική διαδρομή που δεν ήταν πάντα εύκολη. Η Τζέσι Μπάκλεϊ έχει μιλήσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τις διατροφικές διαταραχές που την ταλαιπώρησαν, περιγράφοντας πώς η πίεση για την «τέλεια» εικόνα και η απότομη έκθεση στη δημοσιότητα την οδήγησαν σε σκοτεινά μονοπάτια.

Όπως έχει εξομολογηθεί, η υποκριτική και η μουσική λειτούργησαν ως θεραπεία, βοηθώντας την να βρει ξανά την ισορροπία της και να αγαπήσει τον εαυτό της με όλες του τις ατέλειες.