Η ασυνήθιστη συμφωνία δύο γυναικών: Μοιράζονται τον θηλασμό των παιδιών τους

Οι αντιδράσεις από φίλους και γνωστούς

Newsroom |

Οι δύο κουνιάδες που θηλάζουν η μία το μωρό της άλλης: «Για εμάς είναι απολύτως φυσιολογικό»

Μια ασυνήθιστη οικογενειακή συνήθεια έχουν αναπτύξει δύο γυναίκες στη Βρετανία, οι οποίες θηλάζουν η μία τα παιδιά της άλλης, υποστηρίζοντας ότι για τις ίδιες πρόκειται κυρίως για μια πρακτική λύση που με τα χρόνια ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη μεταξύ τους σχέση.

Η 43χρονη Χόλι Στίβενς και η 49χρονη Μπέκι Στίβενς είναι κουνιάδες και γνωρίζονται εδώ και σχεδόν τρεις δεκαετίες. Η Μπέκι είναι παντρεμένη με τον μεγαλύτερο αδελφό της Χόλι, Εντ, και οι δύο γυναίκες έχουν γίνει πολύ στενές φίλες, έχοντας μάλιστα συνεργαστεί επαγγελματικά επί 14 χρόνια.

Όπως περιγράφουν στους Times, όλα ξεκίνησαν πριν από περίπου επτά χρόνια, όταν ο γιος της Χόλι, Φρέντι, ήταν μόλις πέντε ημερών. Η οικογένεια βρισκόταν στο Μπάτερσι Παρκ του Λονδίνου και η Χόλι είχε απομακρυνθεί για λίγο με τον τότε σύντροφό της.

Όταν το μωρό άρχισε να κλαίει από την πείνα, η Μπέκι, η οποία εκείνη την περίοδο θήλαζε το δικό της παιδί, πρότεινε να το ταΐσει. Αφού ζήτησε την άδεια της Χόλι, τον θήλασε.

«Ήταν μια πρακτική λύση», λέει σήμερα η Χόλι. Από εκείνο το περιστατικό, η πρακτική συνεχίστηκε. Όταν οι δύο γυναίκες εργάζονταν μαζί, υπήρχαν φορές που η μία θήλαζε το παιδί της άλλης εάν η μητέρα του απουσίαζε ή ήταν απασχολημένη.

Η Χόλι απέκτησε αργότερα μια δεύτερη κόρη, τη Βάιολετ, έπειτα από πέντε χρόνια θεραπειών γονιμότητας. Η Μπέκι, η οποία έχει συνολικά επτά παιδιά, απέκτησε πρόσφατα την κόρη της Περλ μέσω δωρεάς εμβρύου.

Και η μεταξύ τους πρακτική συνεχίστηκε.

«Τα μωρά δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά»

Όταν η Χόλι επισκέφθηκε πρόσφατα την οικογένεια της Μπέκι στη Μαγιόρκα, θήλασε τη νεογέννητη Περλ λίγες ημέρες μετά τη γέννησή της.

Η Μπέκι είχε χάσει πολύ αίμα στον τοκετό, ήταν εξαντλημένη και αντιμετώπιζε έντονο πόνο κατά τον θηλασμό. Όταν η μικρή άρχισε να κλαίει, η Χόλι προσφέρθηκε να την ταΐσει.

Η ίδια εξακολουθεί να θηλάζει τη δική της κόρη, Βάιολετ. Σύμφωνα με τις δύο γυναίκες, τα παιδιά δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται κάποια ουσιαστική διαφορά. Η Χόλι λέει ότι μπορεί να παρατηρεί μικρές διαφοροποιήσεις στον τρόπο που κάθε μωρό θηλάζει, αλλά μέχρι εκεί.

Οι οικογένειές τους, προσθέτουν, αντιμετωπίζουν το θέμα χωρίς αμηχανία. Ο σύζυγος της Μπέκι και αδελφός της Χόλι θεωρεί την πρακτική φυσιολογική, ενώ ούτε οι παππούδες και οι γιαγιάδες των παιδιών έχουν εκφράσει αντιρρήσεις.

Η στενότερη σχέση με τα παιδιά

Και οι δύο γυναίκες υποστηρίζουν ότι αισθάνονται έναν ιδιαίτερο δεσμό με τα παιδιά της άλλης τα οποία έχουν θηλάσει.

Η Χόλι θεωρεί ότι αυτό μπορεί να συνδέεται με την ωκυτοκίνη, την ορμόνη που απελευθερώνεται κατά τον θηλασμό και συνδέεται μεταξύ άλλων με το αίσθημα εγγύτητας και δεσίματος.

Η Μπέκι περιγράφει με παρόμοιο τρόπο την εμπειρία, αν και παραδέχεται ότι την πρώτη φορά που θήλασε ένα παιδί που δεν ήταν δικό της η αίσθηση ήταν παράξενη. «Ήταν διαφορετικό στόμα και διαφορετική, αλλά ταυτόχρονα παρόμοια αίσθηση», θυμάται.

Παρά την αρχική αμηχανία, λέει ότι τελικά το είδε ως την πιο πρακτική απάντηση σε ένα μωρό που πεινούσε και έκλαιγε.

Οι αντιδράσεις από φίλους και γνωστούς

Δεν αντιμετωπίζουν όλοι την επιλογή τους με την ίδια άνεση. Η Χόλι αναφέρει ότι συνάδελφοι και φίλοι έχουν χαρακτηρίσει την πρακτική «περίεργη» ή της έχουν πει ότι οι ίδιοι δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι αντίστοιχο.

Η ίδια πάντως θεωρεί ότι μεγάλο μέρος της αντίδρασης προέρχεται απλώς από το γεγονός ότι πρόκειται για κάτι έξω από τις συνηθισμένες εμπειρίες των περισσότερων ανθρώπων.

Η Μπέκι περιγράφει μια παρόμοια αντίδραση φίλης της, η οποία αρχικά χαρακτήρισε την ιδέα «ανησυχητική», για να παραδεχθεί λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ότι ίσως τελικά να είναι κάτι απολύτως λογικό.

Οι δύο γυναίκες δεν δείχνουν πάντως διατεθειμένες να αλλάξουν κάτι επειδή η επιλογή τους προκαλεί έκπληξη.

Η Χόλι σκοπεύει να συνεχίσει να θηλάζει μέχρι η κόρη της να γίνει περίπου δύο ετών, ενώ και οι δύο δηλώνουν ότι όσο μπορούν να βοηθούν η μία την άλλη, δεν βλέπουν λόγο να σταματήσουν.

«Λειτουργεί για εμάς, λειτουργεί για τα παιδιά μας και αυτό είναι που έχει σημασία», λέει η Χόλι.