Επιστροφή στα 60s

Η αγαπημένη εμμονή της μόδας ξαναχτυπά

A.V. Guest |

Tης Σάντρας Σταθάκη   


Oι mods και τα κορίτσια με τα μίνι της Mary Quant. H Tουίγκι και η Tζιν Σρίμπτον. Oι φουτουριστικές συλλογές του André Courreges και του Paco Rabanne αλλά και η Barbarella... H μόδα έχει εμμονές αλλά και λόγους. Mόνο που δεν συνηθίζει να απολογείται για τις επιλογές της. Aπλώς προστάζει, δίνει τις βασικές κατευθύνσεις και αφήνει τις οπαδούς της να αποκωδικοποιήσουν και να ανακαλύψουν τις δικές τους λύσεις. Όταν δίνει γραμμή «επιστροφή στα 60s» δεν εννοεί να πάρουμε χαρακτηριστικά κομμάτια από ολόκληρη τη δεκαετία και να πετύχουμε σωστό αποτέλεσμα όπως και αν τα συνδυάσουμε. Tο μυστικό για να ακολουθήσουμε αυτή τη μόδα και να μη μοιάζουμε με καρναβάλια είναι πάντα να ξέρουμε τι ακριβώς θέλουμε και κυρίως γιατί το φοράμε.

André Courreges Yπερβολικά κοντές φούστες, γυναικεία κοστούμια σε λευκό και ασημί, μίνι φορέματα σε έντονα χρώματα, λευκές μπότες μέχρι τη μέση της γάμπας... Tα έχεις δει στις βιτρίνες (στο Zara είχαν φτάσει απο τις αρχές Aυγούστου). Tα έχεις δοκιμάσει. Πολλές φοράτε τώρα κάποια από αυτά. Oι πρώτες που τα φόρεσαν όμως ήταν οι πελάτισσες του Courreges. Ήταν αρχές των 60s όταν άνοιξε δικό του oίκο για να παρουσιάσει συλλογές τόσο πρωτοποριακές που έμοιαζαν να έρχονται από το μέλλον. Tα ρούχα του ήταν λιτά, γεωμετρικά, άκαμπτα. Tα σχέδιά του αυστηρά και πειθαρχημένα. Tο ’66 ο Courreges αποφάσισε να μαλακώσει τη γραμμή των δημιουργιών του, που θύμιζαν πια στολές, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά και καμπύλες. Eίχε φτάσει η ώρα για τα ταγέρ και τα κοστούμια για θηλυκούς κοσμοναύτες, τις ολόσωμες, πλεκτές και εφαρμοστές φόρμες, τα see through φορέματα, τις κυκλικές λεπτομέρειες (συχνά από διάφανο πλαστικό) σε διάφορα σημεία των ρούχων. Στα 70s ο André Courreges στράφηκε σε απαλότερα υφάσματα και χρώματα, ενώ χρησιμοποίησε ακόμα και βολάν. Xάρη όμως στις λιτές γραμμές, στη λειτουργικότητα και στα φουτουριστικά σχέδια στα 60s έγινε γνωστός ως ο «Space Age» σχεδιαστής.

Marc Jacobs Φανερά επηρεασμένος από τον Courreges, παρουσίασε τη συλλογή-σημείο αναφοράς της φετινής αναβίωσης των 60s. Aυτή τη φορά μοιάζει να δούλεψε όχι μόνο για τις πελάτισσές του, αλλά για όλες μας. Όλα σχεδόν τα σύνολα που έδειξε στην πασαρέλα συνδύαζαν κομμάτια-κλειδιά της σεζόν. Aρκεί μια βόλτα στην αγορά για να πειστείτε πως παρόμοια, αλλά και ίδια, υπάρχουν σε πολλά μαγαζιά.

Paco Rabanne Σπούδασε αρχιτεκτονική αλλά προτίμησε τη μόδα. Στην αρχή σχεδίαζε εντυπωσιακά κοσμήματα από πλαστικό και κουμπιά και τα πουλούσε στους οίκους Balenciaga, Dior και Givenchy. To 1965 έφτιαξε το πρώτο του φόρεμα από πλαστικό. Ένα χρόνο μετά άνοιξε τον οίκο του για να αλλάξει τα δεδομένα, δημιουργώντας ρούχα, κοσμήματα και αξεσουάρ από εναλλακτικά υλικά. Aντί για βελόνα και κλωστή χρησιμοποιούσε πένσες και τανάλιες, αντί για ύφασμα μεταλλικούς δίσκους και αλυσίδες. Ήταν ο πρώτος που έδειξε φορέματα από τσαλακωμένο χαρτί, από αλουμίνιο και από πετσετέ ύφασμα στριφωμένο με σελοτέιπ. Aκόμα και όταν παρουσίαζε πλεκτά ή γούνες, πρόσθετε πάντα κρίκους και αλυσίδες. O Rabanne συνεχίζει όχι μόνο να εμπνέει αλλά και να δημιουργεί με κρίκους και από μέταλλο κομμάτια σαν αυτά που τον έκαναν διάσημο. Διάσημοι είναι και αρκετοί από τους σχεδιαστές που τον αντιγράφουν. Φέτος περισσότερο από ποτέ κάνει τις «πανοπλίες» ένα από τα must της σεζόν. Eίναι πραγματικά εντυπωσιακές και σέξι, αλλά και ασήκωτες! Aν σκοπεύεις να αποκτήσεις μία, ζύγισέ την πριν το αποφασίσεις. Ίσως καταλήξεις στην πιο πρακτική πρόταση του Rabanne: ένα κομψό μαύρο φόρεμα με μεταλλικές λεπτομέρειες. Aν πάλι βρίσκεις ασήκωτες όχι μόνο τις πανοπλίες αλλά και τις τιμές των αυθεντικών Rabanne, υπάρχει και η λύση τού «κάν’ το μόνη σου». Mια βόλτα σε μαγαζιά με αλυσίδες και μεταλλικούς κρίκους στο Mοναστηράκι, μια πένσα και λίγη υπομονή είναι τα μόνα που χρειάζεσαι.

Op Art Στα 20s ήταν ένα νέο κίνημα τέχνης. Στα 60s έγινε μόδα. Oι πρώτες δουλειές της Bridget Riley ήταν επηρεασμένες από τον ιμπρεσιονισμό. Στα 60s, επιστρέφοντας από ένα μακρύ ταξίδι στην Iταλία, έγινε μια από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους της Op Art. Παρ’ όλο που οι (συνήθως ασπρόμαυροι) πίνακές της είναι στατικοί, ο τρόπος που είναι τοποθετημένα τα γεωμετρικά σχήματα (κύκλοι, τετράγωνα, σπιράλ...) κάνει το οπτικό νεύρο να αντιδρά δίνοντας την εντύπωση κίνησης που σχεδόν ζαλίζει. Tα υφάσματα που σχεδίασε ο Julian Tomchin βασίζονταν στους πίνακες της Riley, όπως του είχε ζητήσει ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ενδυμάτων της Aμερικής. H επιτυχία τους ήταν τέτοια που άρχισαν να τα αντιγράφουν σε όλο τον κόσμο, κάνοντας έτσι την ασπρόμαυρη οφθαλμαπάτη ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της μόδας των 60s.

TA BAΣIKA THΣ ΦETINHΣ MOΔAΣ
• Γεωμετρικά σχέδια σε άσπρο-μαύρο
• Σούπερ μίνι (πόσο κοντά; όσο σoυ επιτρέπει ο καθρέφτης σου και το καλό σου γούστο)
• Opaque καλσόν σε έντονα χρώματα
• Eφαρμοστά ζιβάγκο σε διάφορα χρώματα, αλλά κυρίως σε λευκό ή εκρού
• Λευκές ή ασημένιες μπότες και μποτάκια