Schiaparelli Χειμώνας 2023-24: η τέχνη στην πασαρέλα

Αφήνοντας πίσω τα κεφάλια ζώων που μονοπώλησαν το ενδιαφέρον του κοινού την προηγούμενη σεζόν, ο Daniel Roseberry μοιάζει να αφήνει πίσω του και την τόσο πιστή μεταφορά των τεχνικών του οίκου, τους κώδικες που με τόση μαεστρία, συνέπεια και φαντασία υπερασπίστηκε, και να κρατά το βασικό χαρακτηριστικό: τον σουρεαλισμό. Για τον προσεχή χειμώνα καταδύθηκε στην άμεση σύνδεση της Elsa Schiaparelli με την τέχνη και τους καλλιτέχνες και παρουσίασε τη συλλογή με τον τίτλο «And the Artists».

«Το ένστικτό μου μού έλεγε να χτίσω τη συλλογή με έναν διαφορετικό τρόπο. Να δημιουργήσω μια συλλογή που περιπλανάται, εξερευνά και τολμά. Μια συλλογή που μοιάζει πιο οργανική, αισθησιακή, αυτοσχέδια. Ήθελα να φτιάξω μια απίθανη γκαρνταρόμπα —όχι επειδή δεν είναι φορέσιμη, αλλά επειδή είναι τόσο ασυνήθιστη: η ερμηνεία ενός σουρεαλιστή για τη ντουλάπα με τα απαραίτητα μιας γυναίκας. Υπάρχει μια αίσθηση ελευθερίας, ανυπακοής. Παρουσιάζω κομμάτια που μια γυναίκα μπορεί να συναρμολογήσει όπως εκείνη θέλει. Αυτό το συναίσθημα της υπέρβασης και του αυθορμητισμού που θα έπρεπε να βιώνει όταν το κάνει, είναι ακριβώς αυτό που ένιωσα κι εγώ όταν τα δημιουργούσα. Τα περισσότερα από τα looks συγκεντρώθηκαν μερικές ημέρες πριν την επίδειξη, σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική που δουλεύονται επί μήνες. Αυτή η προσέγγιση έμοιαζε με αποκάλυψη», σημείωνε ο σχεδιαστής.

Απίθανα παλτό με γιακάδες αρχιτεκτονικούς και ουρές γλυπτές. Λευκό και μαύρο και ένα μήλο χρυσό να κρέμεται ως τσάντα από έναν μαύρο κρίκο. Κορσέδες και δαντέλα, βαριά βελούδα και κρεπ. Κάθε look συμπλήρωνε και μια ψηφίδα στη μαγευτική διήγηση: μια φούστα από βελούδινους κρίκους, μια φούστα «σύννεφο» από ιβουάρ ταφτά, ένα υπερμεγέθες παλτό με μοχέρ κρόσια.

Κι έπειτα εκπλήξεις από χρώμα: μπλε του Υβ Κλάιν, ένα χρυσό ταγιέρ από ξύλινες χάντρες, μια κάπα φτιαγμένη από 10000 ζωγραφισμένα στο χέρι δερμάτινα κομμάτια. Ένα ακόμη over sized puffer παλτό φτιαγμένο κι αυτό από χιλιάδες κομμάτια δέρματος. Ένα μπούστο εμπνευσμένο από το αρχείο της ίδιας της Schiaparelli, μια μπάντα από μαργαριτάρια.

Μια συλλογή δουλεμένη, προσωπική και με πολλές αναφορές. Είναι μακρά η σύνδεση του οίκου Schiaparelli με την τέχνη και τους καλλιτέχνες. Με την τόλμη τους, το χρώμα τους, τη διαδικασία τους. «Μια μορφή τέχνης μιλάει και εμπνέεται από μια άλλη. Σε αυτή τη συλλογή, κάθε κομμάτι έχει με κάποιο τρόπο εμπνευστεί από έναν καλλιτέχνη, είτε από την εποχή της Έλσας, είτε μεταγενέστερο», θα πει ο Roseberry. Ζωγραφίσαν στο χέρι το σώμα μιας γυναίκας εμπνευσμένο από τον Lucian Freud και στη συνέχεια μετέφεραν την εικόνα αυτή σε ένα body, όπου κάθε πινελιά αποδόθηκε σε λαμπερές παγιέτες.

Τα μωσαϊκά με καθρέφτη του γλύπτη Jack Whitten γέννησαν ένα deux pieces με κομμάτια σπασμένου καθρέφτη. Μια ταμπακιέρα που διακοσμεί μια φούστα αποτελεί φόρο τιμής στη Sarah Lucas. Το βαθύ μπλε είναι προφανές ότι παραπέμπει στον Yves Klein αλλά και για τις παιδικές εικονογραφήσεις του Miro. Οι σουρεαλιστικές ανατολές του Νταλί γεννούν ζωηρά χρωματικά ντεγκραντέ, τα φύλλα φοίνικα του Matisse δημιουργούν παλτό και κοσμήματα, τα μνημειώδη γλυπτά του Giacometti δίνουν ζωή στα αξεσουάρ της συλλογής. Όπως και τα πέταλα της Claude Lalanne σε καρφίτσες και μανσέτες.

Σαν να βάζει μια άνω τελεία ο σχεδιαστής: στην εποχή που τα πάντα μπορούν να αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη και η τεχνητή νοημοσύνη γράφει κείμενα και δημιουργεί εικόνες, πώς μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει; «Γι' αυτό ήθελα αυτή η συλλογή να είναι αναμφισβήτητα ανθρώπινη - και να έχει τις ρίζες της σε καλλιτεχνικές αναφορές που είναι διαχρονικές. Το να ντύνεις, να διακοσμείς και να δημιουργεί, είναι τόσο πρωτόγονο όσο όποιο ένστικτο διαθέτει η ανθρώπινη φύση», συνεχίζει. «Πηγαίνοντας στο άγνωστο, όταν η δημιουργική έκφραση και η φήμη μοιάζουν διαθέσιμα σε όλους, τουλάχιστον για μια στιγμή, αναρωτιέμαι: Τι μπορεί να κάνει τη διαφορά σήμερα; Είναι η δύναμη του σχεδίου, των τεχνιτών μας και της χειροποίητης δουλειάς», που μοιάζει αυταπόδεικτη σε κάθε ρούχο.