Fashion

Η Ευσταθία Παρασκευοπούλου δημιουργεί κοσμήματα που δεν φοριούνται απλώς — βιώνονται

Η γυναίκα πίσω από τη ρευστότητα

Η Ευσταθία Παρασκευοπούλου και η δύναμη της απλότητας: Κοσμήματα με ψυχή, γυναίκες με αλήθεια

Υπάρχουν κοσμήματα που ολοκληρώνουν ένα outfit. Και υπάρχουν κι εκείνα που μοιάζουν να κουμπώνουν απευθείας πάνω στον χαρακτήρα μιας γυναίκας. Τα κοσμήματα της Ευσταθίας Παρασκευοπούλου ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Οργανικά, αισθαντικά, με μια ήσυχη δύναμη που δεν φωνάζει, αλλά επιμένει — όπως ακριβώς και η γυναίκα που τα επιλέγει.

Η σχέση της με τη δημιουργία ξεκινά νωρίς. Μεγαλώνοντας δίπλα στη μητέρα της, η οποία από τον χώρο του interior design πέρασε στο κόσμημα, η Ευσταθία ήρθε από παιδί σε επαφή με υλικά, υφές και τρόπους έκφρασης. Το κόσμημα δεν εμφανίστηκε τυχαία στη ζωή της· ήταν σχεδόν μια φυσική συνέχεια. «Έγινε ο πιο άμεσος τρόπος να μεταφέρω όσα νιώθω σε μια μορφή που μπορεί κανείς να φορέσει», λέει.

Η νέα της συλλογή μιλά για ρευστότητα, κίνηση και φυσική αρμονία. Αφετηρία της δεν ήταν ένα τρεντ, αλλά μια εσωτερική ανάγκη: η σχέση μας με την αλλαγή. Το νερό, με την αβίαστη προσαρμογή και τη διαρκή του ροή, λειτούργησε ως οδηγός. Οι φόρμες είναι απλές, ζωντανές, σχεδόν σιωπηλές — κομμάτια που κινούνται μαζί με το σώμα, χωρίς να το επιβάλλονται.

Αν έπρεπε να συνοψίσει το στιλ της σε τρεις λέξεις, θα ήταν: οργανικό, αισθαντικό, αρμονικό. Και πράγματι, αυτό που κάνει τα κοσμήματά της να ξεχωρίζουν είναι η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο πρωτόγονο και το σύγχρονο. Δημιουργεί με έναν εσωτερικό, γήινο — σχεδόν συμπαντικό — παλμό, επιδιώκοντας κάθε κομμάτι να μεταφέρει μια βιωματική ενέργεια. Δεν αντιμετωπίζει το κόσμημα ως αξεσουάρ, αλλά ως εμπειρία.

Δεν πιστεύει σε αυστηρούς κανόνες. Τα κοσμήματά της μπορούν να φορεθούν καθημερινά ή ως statement — αρκεί να φοριούνται με αλήθεια. «Όχι για να τραβήξουν την προσοχή, αλλά για να εκφράσουν αυτό που ήδη είναι η γυναίκα που τα φορά», εξηγεί. Γι’ αυτό και τα αγαπά ιδιαίτερα πάνω σε καθαρές γραμμές: ένα λευκό πουκάμισο, ένα μαύρο φόρεμα, ένα απλό t-shirt. Το κόσμημα χρειάζεται χώρο για να «αναπνεύσει».

Η γυναίκα που έχει στο μυαλό της όταν σχεδιάζει είναι αυθεντική, εσωτερικά ήρεμη, συνειδητή στις επιλογές της. Δεν συλλέγει αντικείμενα· χτίζει σχέσεις με όσα φορά. Κι αυτή η φιλοσοφία διατρέχει ολόκληρη τη δημιουργική της διαδικασία. Το πιο δύσκολο — αλλά και το πιο μαγικό — σημείο είναι όταν μια άυλη αίσθηση καλείται να πάρει μορφή. Εκεί, ανάμεσα στην εικόνα και στο υλικό, γεννιέται κάτι αληθινό.

Δεν βιάζεται. Σπάνια σχεδιάζει αμέσως όταν έρθει μια ιδέα. Την αφήνει να ωριμάσει εσωτερικά, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως πολλές χάνονται. Όσες όμως μένουν, εμφανίζονται τη σωστή στιγμή — όταν μπορεί να τους δώσει μορφή με ψυχή. Αφήνει, επίσης, μεγάλο χώρο στο «λάθος». Γιατί συχνά εκεί αποκαλύπτονται δρόμοι που δεν θα άνοιγε συνειδητά.

Ξεχωριστή θέση στην καρδιά της έχει το ασήμι, το οποίο νιώθει πως την εκφράζει βαθιά αυτή την περίοδο. Παράλληλα, τη συγκινεί η αντίθεση του μαύρου με τον κίτρινο χρυσό — ένα σύμβολο ισορροπίας ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως. Αυτή η ιδέα αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στα σκουλαρίκια της συλλογής «Ψάρια». Τα ψάρια, άλλωστε, είναι κάτι περισσότερο από ένα μοτίβο: συμβολίζουν την κίνηση, την προσαρμοστικότητα και τη σιωπηλή δύναμη. Αξίες που καθορίζουν και τη δική της πορεία.

Σε έναν κόσμο γρήγορης μόδας, το χειροποίητο — για την Ευσταθία — λειτουργεί ως υπενθύμιση. Της αυθεντικότητας, της προσοχής στη λεπτομέρεια, της αξίας των πραγμάτων που έχουν λόγο ύπαρξης. Όσο για το μέλλον, δεν το οραματίζεται με όρους ταχύτητας, αλλά ουσίας. Θέλει το μπραντ της να εξελίσσεται οργανικά, με συλλογές που έχουν προσωπική αλήθεια — και να ταξιδεύει, φτάνοντας σε περισσότερες γυναίκες, σε περισσότερα μέρη του κόσμου.

Minimal ή maximal; Minimal με ουσία. Ασήμι ή χρυσός; Σελήνη και Ήλιος — διαφορετικά, ισότιμα, αναγκαία. Πρωί ή βράδυ; Το βράδυ ακούει την έμπνευση. Το πρωί της δίνει μορφή. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στη σιωπή και στη λάμψη, γεννιούνται τα κοσμήματα που δεν φοριούνται απλώς — αλλά γίνονται μέρος της ιστορίας σου.