Αλκμήνη Τριγωνάκη: Από την πρώτη φούστα στο γυμνάσιο, στη Στοά Μαλακοπής και τα 30 χρόνια «σινιέ» ονείρων

Η μαμά της δεν την ήθελε σχεδιάστρια μόδας. Εκείνη όμως το είχε αποφασίσει ήδη από το γυμνάσιο, όταν και έραψε την πρώτη της φούστα. Παλιές ιστορίες. Η Αλκμήνη έκανε «το δικό της» και τα τελευταία 30 χρόνια κάνει κάτι σχεδόν συγκινητικό. Αφοσιώνεται ολοκληρωτικά σε κάθε γυναίκα που μπαίνει στο ατελιέ, είτε της Έδεσσας είτε της Θεσσαλονίκης: ακούει τις επιθυμίες της, τη μελετάει, βλέπει τι ταιριάζει στη σιλουέτα και την περίσταση, προτείνει 500 πράγματα και 500 υφάσματα, δαντέλες, κεντήματα, πούλιες, χάντρες, πούπουλα… Και μετά, σχεδιάζει, κόβει, τρυπώνει, γαζώνει, κεντάει, και κυρίως φροντίζει η εφαρμογή να είναι άψογη.

Ειδικεύεται στα νυφικά και τα φορέματα για ιδιαίτερες περιστάσεις, γάμους, βαφτίσεις, αποφοιτήσεις, βραδινά και κοκτέιλ φορέματα, αυτά που μία λέξη λέμε «σινιέ». Γι’ αυτό και δουλεύει με τα πολυτελέστερα υφάσματα. Επίσης, δεν ασχολείται με τυποποιημένα νούμερα, τα ράβει όλα πάνω σου και στα μέτρα σου. Τον καιρό του φασόν και του γρήγορου, η Αλκμήνη δουλεύει χειροποίητα. Θα σε φωνάξει για δοκιμή όσες φορές χρειαστεί, ώστε το ρούχο να χτιστεί πάνω σου και να είναι το ρούχο που ονειρεύτηκες.

© Λάζαρος Γραικός

Η καθημερινότητα στο ατελιέ έχει κίνηση, ανθρώπους να μπαινοβγαίνουν, και πολλή συζήτηση περί υψηλής μόδας. Η Αλκμήνη για αρκετές ώρες εργάζεται στον κυρίως χώρο του διατηρητέου της Στοάς Μαλακοπής (καταπληκτικό κτήριο του Βιταλιάνο Ποζέλι!) με τους καθρέφτες, τα φορέματα, τα τόπια, τις κούκλες, την αύρα και το κύρος του κλασικού. Κάνει πρόβες με νύφες, μάνες, πεθερές, κουμπάρες, τη βαφτισιμιά μου (αποφοίτησε από το κολέγιο, το φόρεμα αποδείχτηκε γουρλίδικο, πλέον σπουδάζει στο Κέμπριτζ). Οι πρόβες είναι σαν πάρτι: δουλειά, καρφίτσες, τρυπώματα, ανέβα-κατέβα στο βάθρο (ναι, και έχει βάθρο το σαλόνι), αλλά και χαβαλές, γέλια και καμιά φορά και κρασάκι για να φύγει το άγχος της νυφούλας.