Γιατί κάποιες γυναίκες στο LinkedIn «παριστάνουν» τους άντρες

Μια περίεργη —και αποκαλυπτική— τάση κάνει τον γύρο του LinkedIn: γυναίκες επαγγελματίες αλλάζουν τον τρόπο που παρουσιάζονται στην πλατφόρμα, υιοθετώντας αντρικά ονόματα, ουδέτερα avatars ή πιο «ανδρικά» διατυπωμένα προφίλ. Όχι για πλάκα. Για να τις βλέπουν.

Το φαινόμενο ήρθε στο φως μετά από ρεπορτάζ της The Washington Post, το οποίο καταγράφει εμπειρίες γυναικών που είδαν θεαματική αύξηση σε προβολές, μηνύματα και επαγγελματικό ενδιαφέρον όταν αφαίρεσαν ή «θόλωσαν» το φύλο τους από το LinkedIn.

Η αφορμή δόθηκε όταν η Megan Cornish πειραματίστηκε με το προφίλ της: ζήτησε από AI να ξαναγράψει το bio της με πιο «σκληρή», επιχειρηματικά επιθετική γλώσσα — λιγότερα «επικοινωνία» και «συνεργασία», περισσότερα «οδηγώ», «χτίζω», «παραδίδω αποτελέσματα». Μέσα σε λίγες μέρες, οι προβολές του προφίλ της τετραπλασιάστηκαν. Όταν μοιράστηκε το πείραμα δημόσια, δεκάδες γυναίκες απάντησαν ότι είχαν δει παρόμοια αποτελέσματα.

Κάποιες προχώρησαν πιο πέρα: άλλαξαν μικρό όνομα σε ουδέτερο ή ανδρικό, έβγαλαν φωτογραφία, ή δοκίμασαν accounts όπου εμφανίζονταν ως άντρες. Το μοτίβο επαναλαμβανόταν. Περισσότερα clicks. Περισσότερα μηνύματα. Περισσότερη «ορατότητα».

Το LinkedIn, από την πλευρά του, επιμένει ότι οι αλγόριθμοί του δεν λαμβάνουν υπόψη το φύλο για να αποφασίσουν ποιο προφίλ ή ποιο post θα προωθηθεί. Εκπρόσωποι της πλατφόρμας τονίζουν ότι τα δημογραφικά στοιχεία δεν χρησιμοποιούνται στη διανομή περιεχομένου και ότι αλλαγές στο gender field δεν θα έπρεπε θεωρητικά να επηρεάζουν τίποτα.

Κι όμως, η εμπειρία πολλών χρηστριών δείχνει κάτι πιο σύνθετο. Όχι απαραίτητα άμεση διάκριση από τον αλγόριθμο, αλλά έμμεση προκατάληψη που προκύπτει από τη συμπεριφορά των ίδιων των χρηστών. Οι αλγόριθμοι «μαθαίνουν» από το engagement: τι διαβάζουμε, τι σχολιάζουμε, ποιον εμπιστευόμαστε. Αν το επαγγελματικό κοινό —ασυνείδητα— ανταποκρίνεται περισσότερο σε ανδρικά ονόματα ή σε γλώσσα που έχει συνδεθεί ιστορικά με την ανδρική εξουσία, το σύστημα το αναπαράγει.

Το ζήτημα δεν είναι μόνο τεχνολογικό, είναι πολιτισμικό. Η επιχειρηματική γλώσσα παραμένει έντονα gendered. Λέξεις που θεωρούνται «ηγετικές» έχουν ανδρικό πρόσημο, ενώ όροι που συνδέονται με ενσυναίσθηση ή συνεργασία συχνά υποτιμώνται. Όταν αυτά τα μοτίβα μπαίνουν σε πλατφόρμες που λειτουργούν με metrics, η ανισότητα δεν χρειάζεται ρητό κανόνα για να υπάρξει.

Υπάρχει και η πιο ανησυχητική διάσταση: αρκετές γυναίκες λένε ότι δεν θέλουν να παίζουν αυτό το παιχνίδι, αλλά νιώθουν ότι αλλιώς εξαφανίζονται από το feed. Ότι για να ακουστούν επαγγελματικά, πρέπει να «μεταφράσουν» τον εαυτό τους σε κάτι πιο ανδρικό. Όχι επειδή δεν είναι ικανές — αλλά επειδή το σύστημα ανταμείβει άλλους κώδικες.

Το LinkedIn είναι, θεωρητικά, ο χώρος της ισότητας ευκαιριών. Στην πράξη όμως, λειτουργεί σαν καθρέφτης της αγοράς εργασίας: με τις ίδιες προκαταλήψεις, τις ίδιες ανισορροπίες, απλώς πιο μετρήσιμες. Και όταν γυναίκες αισθάνονται ότι πρέπει να κρύψουν το φύλο τους για να γίνουν ορατές, το πρόβλημα δεν είναι το profile. Είναι το οικοσύστημα.

Το ερώτημα δεν είναι αν «φταίει ο αλγόριθμος». Είναι αν έχουμε αποδεχτεί ότι ακόμα και στο πιο polished επαγγελματικό δίκτυο του κόσμου, η αξιοκρατία περνάει —έστω και έμμεσα— από το φύλο. Και αυτό, όσο κι αν καμουφλάρεται με data και AI, παραμένει βαθιά ανθρώπινο.

Πηγή: The Washington Post