Τα καπιτονέ παλτό που φοράς χωρίς δεύτερη σκέψη
Oniro: H Eleni in Athens επαναπροσδιορίζει τη νοσταλγία στην ενήλικη καθημερινότητα
Σαλοπέτες, ροζ καρό παντελόνια και μπουρνούζια με αρκουδάκια και μπισκότα
Στο Oniro της Eleni in Athens (Ελένη Σπύρου) βρίσκεις ρούχα και αξεσουάρ ελληνικής παραγωγής, εμπνευσμένα από την παιδική μνήμη
Τι σημαίνει, τελικά, να κουβαλάς την παιδική σου μνήμη στην ενήλικη καθημερινότηα, όχι μόνο ως ανάμνηση, αλλά ως στάση ζωής; Η Ελένη Σπύρου, γνωστή στα social media ως Eleni in Athens, ανήκει στη γενιά των δημιουργών που δεν αντιμετωπίζουν τη μόδα ως τάση, αλλά ως μέσο έκφρασης και προσωπικής αφήγησης. Αν και σπούδασε παιδαγωγικά αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό της brand, made in Athens, το Oniro, με ρούχα και αξεσουάρ για ενήλικες, πιτζάμες και λευκά είδη, που συνομιλούν με τη νοσταλγία όχι ως φυγή, αλλά ως σημείο αναφοράς. Χρώματα, μοτίβα και υφές παραπέμπουν σε προσωπικές αναμνήσεις, ενώ η παραγωγή παραμένει συνειδητά μικρή και χειροποίητη, σε μια εποχή που κυριαρχεί η ταχύτητα των τάσεων. Η ίδια, μιλά για τη διαδρομή της, την ελληνική παραγωγή, το ρίσκο και τις δυσκολίες της μικρής επιχειρηματικότητας και τον τρόπο με τον οποίο η προσωπική ιστορία του καθένα από εμάς μπορεί να μετατραπεί σε δημιουργικό εργαλείο.
Το Oniro γεννήθηκε από ένα παιδικό όνειρο. Θυμάσαι τη στιγμή που κατάλαβες ότι μπορεί να γίνει πραγματικότητα;
Το Oniro γεννήθηκε από ένα παιδικό όνειρο, αλλά έγινε πραγματικότητα μέσα από τη ζωή. Από την ανάγκη να συνεχίσω, να πιστέψω και να μετατρέψω όλο αυτό το φως που κουβαλούσα μέσα μου σε κάτι απτό. Σε κάτι που να μπορεί να αγγίξει κι άλλους ανθρώπους. Είναι το αποτέλεσμα μιας εσωτερικής ανάγκης να δώσω μορφή στα όνειρα, στα συναισθήματα και στις μικρές στιγμές που μας κάνουν να νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας. Η στιγμή που κατάλαβα πραγματικά ότι μπορεί να γίνει πραγματικότητα ήταν όταν κράτησα στα χέρια μου τα πρώτα δείγματα. Ανέβαινα στο ασανσέρ και με έπιασαν τα κλάματα κοιτάζοντας τα. Δε μπορούσα να το πιστέψω. Έτρεχα θυμάμαι να τα δείξω στον άντρα μου και τα φορέσαμε μαζί, ένα γυναικείο και ένα αντρικό σετ ριγέ. Εκείνη τη στιγμή θα την θυμάμαι για πάντα, ένιωσα ότι το όνειρο μου είχε πάρει μορφή.
Αν έπρεπε να περιγράψεις το Oniro σαν συναίσθημα ή διάθεση, ποια θα ήταν;
Πραγματικά θα ήθελα να σας μεταφέρω το πώς νιώθω, αλλά καμιά φορά δεν υπάρχουν οι σωστές λέξεις. Αν μπορούσα να το περιγράψω με εικόνες θα το περιέγραφα σαν ένα ουράνιο τόξο μετά από μια όμορφη βροχή. Σαν μια εμβληματική θέα από ένα βουνό με καταρράκτες, σαν ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα σε μια απέραντη θάλασσα. Είναι ένα συναίσθημα γεμάτο, που σου θυμίζει ότι όλα είναι δυνατά. Είναι εκείνη η αίσθηση που έχεις όταν φροντίζεις τον εαυτό σου χωρίς ενοχές. Πιστεύω πολύ ότι η ενέργεια μεταφέρεται, και αυτό προσπαθώ να περνάει μέσα από κάθε δημιουργία. Έχω περάσει πολύ δύσκολες καταστάσεις στην ζωή μου και αν δεν είχα επιλέξει τη θετική πλευρά των πραγμάτων, σήμερα δεν θα ήμουν εδώ. Η αισιοδοξία ήταν τρόπος επιβίωσης για έμενα. Ένας άνθρωπος μου είχε πει μια φορά κάτι που μου έχει μείνει, ότι μπαίνω μέσα στο δωμάτιο και το γεμίζω με την ενεργεία μου. Έχω τόση θετική ενέργεια και αγάπη μέσα μου, που νιώθω βαθιά ότι όλη αυτή η ενέργεια περνάει μέσα στα ρούχα και σε ό,τι δημιουργώ. Ο κόσμος δεν παίρνει απλώς ένα ρούχο, παίρνει ένα κομμάτι της ψυχής μου.
Υπάρχει κάποιο κομμάτι της συλλογής που ξεχωρίζεις ή το νιώθεις πιο “Ελένη” από όλα;
Όλα έχουν μια ιστορία από πίσω, την δίκη μου ιστορία. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αν όμως μιλήσω καθαρά συναισθηματικά, οι παπλωματοθήκες έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Μου θυμίζουν τη μαμά μου, εκείνη μου μετέδωσε την αγάπη για τα λευκά είδη και για την αίσθηση του σπιτιού. Όταν ήμασταν μικρές με την αδερφή μου, είχαμε μια ροζ σιδερένια κουκέτα με πεταλούδες και τριαντάφυλλα. Κάθε εβδομάδα αλλάζαμε σεντόνια και παπλωματοθήκες, ροζ, λουλουδένιες, καρό. Ήταν από τις αγαπημένες μου στιγμές να διαλέγω ποια θα βάλουμε. Το να φτάσω σήμερα στο σημείο να πηγαίνω στη μαμά μου παπλωματοθήκες δικές μου, από το Oniro, και να τις στρώνει στο κρεβάτι της, γεμίζει την καρδιά μου. Την ίδια στιγμή, νιώθω πως οι πιτζάμες είναι επίσης «εγώ». Από μικρή είχα μια ιδιαίτερη αδυναμία σε αυτές, θυμάμαι να έχω ολόκληρα συρτάρια γεμάτα πιτζάμες. Για μένα, οι πιτζάμες συνδέονται με την ασφάλεια, όταν νιώθεις ότι είσαι σπίτι σου και δεν εννοώ το κτιριο - είναι κομμάτι της ταυτότητας του Oniro, κομμάτι της δικής μου.
Σε ποιους απευθύνεται το brand;
Σε όλους. Χωρίς διακρίσεις, χωρίς στερεότυπα, χωρίς ηλικία ή φύλο. Θέλω όσοι το φορούν να νιώθουν ότι όλα τους τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Να μη νιώθουν μόνοι. Να νιώθουν αήττητοι, ότι όλα είναι δυνατά και ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Να ονειρεύονται!
Από πού εμπνέεσαι για τα σχέδια;
Εμπνέομαι από παντού, αλλά κυρίως από τα συναισθήματα μου και την παιδική μου ηλικία, την δική μου γενιά. Από το πώς με κάνει να νιώθω κάτι όταν το φοράω (συνήθως νοσταλγία), από το χρώμα έως το σχέδιο. Όλα όσα έχω δημιουργήσει έχουν μια ιστορία από πίσω και αυτό είναι που τα κάνει μοναδικά και ονειρεμένα. Κάτι που βλέπω και με στεναχωρεί στην νέα γενιά είναι ότι ένα ρούχο το φοράνε μια φορά και δεν το ξανά φοράνε. Πρέπει να φύγουμε λίγο από αυτή την λογική - εγώ φοράω τα ρούχα μου ξανά και ξανά, πάω σε events που είναι η δουλειά μου και φοράω ρούχα που έχω βάλει ήδη 10 φορές.
Κάθε ρούχο του Oniro είναι χειροποίητο στην Ελλάδα. Τι σημαίνει για εσένα η ελληνική παραγωγή σε μια εποχή fast fashion; Είναι εύκολο να έχεις μια μικρή επιχείρηση στην Ελλάδα όπως είναι διαμορφωμένη σήμερα;
Είναι πολύ δύσκολο να έχεις μια μικρή επιχείρηση στην Ελλάδα. Η φορολογία είναι τεράστια, τα κόστη υψηλά και δεν υπάρχει καμία βοήθεια. Από το να αγοράσεις ένα κουμπί μέχρι να ράψεις ένα ρούχο, όλα έχουν μεγάλο κόστος. Παρόλα αυτά, προσπαθώ να γίνονται όλα εδώ. Θέλω να ξέρω ποιος ράβει τα ρούχα μου, πού και πώς φτιάχνονται. Θέλω να έχω επαφή με τους ανθρώπους που συνεργάζομαι και έχω επιλέξει τους συνεργάτες μου με γνώμωνα πρώτα την ανθρωπιά και τον επαγγελματισμό στην δουλειά τους. Σε μια εποχή fast fashion, το Oniro πηγαίνει πιο αργά, αλλά πιο ουσιαστικά. Η μικρή επιχείρηση στην Ελλάδα έχει πολλές προκλήσεις, αλλά έχει και ψυχή και αυτό δεν αλλάζεται με τίποτα. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να κρίνει τις επιλογές του άλλου κι ο καθένας μπορεί να αγοράζει ό,τι επιθυμεί, από όπου επιθυμεί. Οι επιλογές μας δημιουργούν το μέλλον μας. Δεν κοίταξα ανταγωνιστικά ποτέ κανέναν και ούτε πρόκειται γιατί έτσι δεν θα πας ποτέ μπροστά, πάντα κοιτάω τον εαυτό μου και προσπαθώ να γίνω καλύτερη! Πρέπει να σεβόμαστε τη δουλειά του άλλου, υπάρχει χώρος για όλους και το πιστεύω αυτό μέσα από την καρδιά μου.
Τι σε κράτησε όρθια τις στιγμές που το όνειρο έμοιαζε πιο μακρινό;
Υπάρχουν καθημερινά δυσκολίες. Υπήρξαν μέρες και νύχτες που νόμιζα ότι δεν θα τα καταφέρω, που λύγισα συναισθηματικά και οικονομικά.Υπήρξαν αμφιβολίες και στιγμές φόβου αλλά το συναίσθημα ότι πραγματοποιείς το όνειρο σου, είναι τόσο δυνατό που απλά συνεχίζεις. Ακόμα και όταν όλα είναι μαύρα, επιλέγω να δω το φως και πάντα το βρίσκω. Το Oniro δεν είναι απλώς μια δουλειά είναι κομμάτι μου. Και όταν κάτι είναι κομμάτι σου, βρίσκεις τρόπο να συνεχίσεις. Ξέρω ότι θα αντιμετωπίσω πολλές δυσκολίες στον δρόμο μου αλλά θα έχω πίστη και θα προχωράω. Έχουμε τόση δύναμη μέσα μας που δεν μπορούμε καν
να φανταστούμε.
Τα πιο διαβασμένα άρθρα του Look μια φορά την εβδομάδα στο mail σου! Εγγράψου εδώ >>>