Παίζοντας σαν παιδιά, ζώντας σαν ενήλικες: Η ιστορία του LNQuest

«Τι εννοείς είναι Πέμπτη βράδυ, έχει καταιγίδα, είμαι ενήλικας και αύριο δουλεύω; Έχει Social Games και θέλω να πάω!». Και όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών βρίσκονται καθημερινές ή Σαββατοκύριακα για να παίξουν και να συνδεθούν: άλλοτε σε κλειστούς χώρους, άλλοτε σε πλατείες, σε βουνά, ακόμη και σε καταφύγια. Παίζουν σαν να μην υπάρχει αύριο, γελούν, κάνουν φίλους, παίρνουν ανάσες στη φύση, χορεύουν και αφήνονται στη στιγμή.

Κάπως έτσι ξεδιπλώνεται και η εμπειρία της συμμετοχής. Οι βραδιές ξεκινούν με κουίζ γνώσεων ή μουσικά παιχνίδια και καταλήγουν σχεδόν πάντα σε μικρά πάρτι με χορό πάνω σε καρέκλες. Μία φορά τον μήνα η δράση μεταφέρεται έξω, όπου οι συμμετέχοντες χωρίζονται σε ομάδες και παίζουν παιχνίδια τα οποία έχουμε αγαπήσει από μικρά παιδιά. Μπορείς να έρθεις μόνος και να ενταχθείς αμέσως σε μια ομάδα. Για όσους θέλουν να το ζήσουν πιο έντονα, οργανώνονται και τριήμερες εκδρομές, όπου οι συμμετέχοντες παίζουν, γελούν και εξερευνούν τη φύση.

Όλα αυτά τα είδα για πρώτη φορά σε βίντεο που ανεβάζει η ομάδα στα σόσιαλ μίντια της, τα οποία έχουν γίνει viral και αποτυπώνουν τη ζωντάνια και τη χαρά αυτών των στιγμών. Από περιέργεια, ρώτησα γνωστούς μου αν είχαν συμμετάσχει ποτέ και τότε η ξαδέρφη μιας καλής μου φίλης, που είχε πάρει μέρος, μου μίλησε με ενθουσιασμό: «Αξίζει σίγουρα να το ζήσεις». Κάπως έτσι αποφάσισα να το ψάξω περισσότερο και, γιατί όχι, να το τολμήσω.

Πίσω από αυτή την ιδιαίτερη πρωτοβουλία βρίσκεται η Ελένη Παγιάντζα, η οποία, τον Φεβρουάριο του 2025, δημιούργησε μια εταιρεία ώστε να φέρει στη ζωή το LNQuest– ένα όνομα εμπνευσμένο από το αγαπημένο της επιτραπέζιο παιχνίδι, το HeroQuest, και τα σύμφωνα του ονόματός της (LN). Πρόκειται για μια κοινότητα ανθρώπων σαν μια μεγάλη παρέα· έναν ασφαλή χώρο όπου μπορείς να έρθεις, να παίξεις και να γνωρίσεις νέο κόσμο. Στόχος τους είναι, έστω και για λίγο, να αποσυνδεθούν από τα καθημερινά προβλήματα και τα άγχη της ενήλικης ζωής και να συνδεθούν μεταξύ τους μέσω του παιχνιδιού.

Η φιλοσοφία αυτή δεν προέκυψε τυχαία, είναι βαθιά συνδεδεμένη με τη δική της πορεία και τις εμπειρίες που τη διαμόρφωσαν από μικρή ηλικία. Η 34χρονη μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε Παιδαγωγικά, όμως αυτό που τη σημάδεψε περισσότερο ήταν ο προσκοπισμός. Από πολύ μικρή έμαθε να βρίσκεται κοντά στη φύση, να ανεβαίνει σε βουνά και να αντιμετωπίζει κάθε δυσκολία με ομαδικότητα, παιχνίδι και γέλιο. Στη συνέχεια εργάστηκε ως συνοδός βουνού, δασκάλα γιόγκα και εκπαιδευτικός σε σχολείο, πριν αφήσει τη δουλειά της για να κυνηγήσει το όνειρό της. Στον ελεύθερο χρόνο της απολαμβάνει να παίζει επιτραπέζια με τους αγαπημένους της και να φαντάζεται νέα παιχνίδια για την κοινότητα που δημιούργησε, το LNQuest.

Το LNQuest ξεκίνησε από μια προσωπική ανάγκη, όπως μου αναφέρει. «Νιώθω πάρα πολύ τυχερή, γιατί έχω πολύ καλούς φίλους γύρω μου. Παρ’ όλα αυτά, μεγαλώνοντας, η προσωπικότητά μας αλλάζει, όπως και ο τρόπος που διασκεδάζουμε. Μπορεί να βγαίνουμε για καφέ, ποτό ή χορό, να λέμε τα νέα μας, όμως η δική μου ανάγκη ήταν να κάνω διαφορετικά πράγματα, και συχνά η παρέα δεν ακολουθούσε. Τους αγαπώ και τους επιλέγω γι’ αυτά που τους αρέσει να κάνουν, αλλά ένιωσα ότι θέλω να συνδεθώ και με ανθρώπους που έχουν παρόμοιες ανάγκες με εμένα: να είναι πιο δραστήριοι, να δοκιμάζουν διαφορετικά πράγματα και να γουστάρουν να παίζουμε μαζί ανέμελα. Κάπως έτσι αυτή η ανάγκη έγινε και η αφετηρία του LNQuest».

Πώς αποφάσισε, όμως, να κάνει την αρχή; «Η απόφασή μου να ξεκινήσω το LNQuest γεννήθηκε σε μια περίοδο που επαγγελματικά ήμουν σε απόγνωση. Είχα φτάσει στο σημείο να κλαίω γιατί δεν ήθελα να πηγαίνω στην παλιά μου δουλειά. Παρ’ όλα αυτά, σε προσωπικό επίπεδο ήμουν πολύ ευτυχισμένη, γιατί είχα δίπλα μου έναν υπέροχο άνθρωπο για σύντροφο, ο οποίος ήταν υποστηρικτικός από την πρώτη κιόλας στιγμή που του μίλησα γι’ αυτή μου την ιδέα».

Αυτό που ξεκίνησε ως μια εσωτερική ανάγκη, δεν άργησε να αγγίξει και πολλούς άλλους. Μέσα σε 11 μήνες, η ανάγκη της βρήκε κοινό και η παρέα μεγάλωσε. Οι συμμετέχοντες είναι διαφόρων ηλικιών –από 25 έως 65– και προέρχονται από εντελώς διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους. Μπορεί να συναντήσεις από οδηγούς λεωφορείων ή ταξί μέχρι γιατρούς και δικηγόρους.

«Ο άνθρωποι που έρχονται στο LNQuest είναι καλής πάστας, με καλοσύνη και πραγματική διάθεση για σύνδεση. Συνήθως έρχονται μόνοι τους, αλλά στο τέλος δεν μπορείς να καταλάβεις ότι οι συμμετέχοντες δεν ήταν εξαρχής παρέα. Το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι η όρεξη να κάνουν κάτι διαφορετικό και να γνωρίσουν νέο κόσμο. Αυτό που λείπει σήμερα από τις παρέες είναι η ίδια η πρωτοβουλία και το πλαίσιο για να συνδεθούν οι άνθρωποι. Εκεί ακριβώς έρχεται το LNQuest, προσφέροντας έναν ασφαλή χώρο, χωρίς αποκλεισμούς», επισημαίνει η Ελένη.

Αυτή η φιλοσοφία αποτυπώνεται και στον τρόπο με τον οποίο προετοιμάζονται οι δράσεις. Μία φορά τον μήνα διοργανώνει θεματικές υπαίθριες δραστηριότητες με παιχνίδια, εμπνευσμένες από αγαπημένα σύμπαντα όπως του Χάρι Πότερ, του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ή τα Πόκεμον, απευθυνόμενες κυρίως σε ανθρώπους από 25 έως 55 χρονών. Ο αριθμός των συμμετεχόντων σε κάθε συνάντηση εξαρτάται από το είδος της δράσης.

«Στα Social Games μπορούν να πάρουν μέρος μέχρι και 110 άτομα. Στις τρίωρες υπαίθριες δράσεις κρατάμε τον αριθμό των συμμετεχόντων κλειστό, στα 40 άτομα, ενώ στις τριήμερες εκδρομές περιοριζόμαστε αυστηρά στα 28 άτομα. Παρόλο που η ζήτηση είναι συχνά πολύ μεγαλύτερη, είμαστε πολύ αυστηροί με τον αριθμό των συμμετεχόντων, ώστε να διατηρείται η ποιότητα της εμπειρίας και η αίσθηση της ομάδας. Μέχρι σήμερα, μέσα σε περίπου έναν χρόνο από τότε που ξεκινήσαμε, έχουν περάσει από το LNQuest περίπου 1.000 άτομα».

Και παρόλο που κάθε δραστηριότητα έχει το δικό της πλαίσιο, στην ουσία όλα βασίζονται στο ίδιο απλό πράγμα: στο να βρίσκονται μαζί και να παίζουν παιχνίδια που αγαπούν – από μήλα, κυνηγητό και κρυφτό μέχρι στίβο μάχης, παιχνίδια με σχοινιά και ομαδικές δοκιμασίες –κάτι σαν να πήγαιναν στο «Survivor». «Ο στόχος είναι απλός: να γελάσουμε και να παίξουμε χρησιμοποιώντας καθημερινά αντικείμενα, να διασκεδάσουμε και να θυμηθούμε πώς παίζαμε παλιά».

Αυτή η φιλοσοφία επεκτείνεται και πέρα από τις μεμονωμένες δράσεις. Προσπαθεί, επίσης, μία φορά τον μήνα να οργανώσει και μία τριήμερη εκδρομή, με στόχο την αναβίωση των καμπ που συμμετείχαμε όταν ήμασταν παιδιά. Επισκέπτονται διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας και μένουν σε καταφύγια ή κάμπινγκ –ποτέ σε ξενοδοχεία–, γιατί θέλει να είναι όλοι μαζί: να κοιμούνται μαζί, να τρώνε παρέα και να περνούν τον χρόνο τους συλλογικά.

Αυτή η αίσθηση της κοινότητας ήταν φανερή από την αρχή. Απ’ όταν ξεκίνησαν οι δράσεις, η ανταπόκριση του κόσμου ήταν μεγάλη. «Από τον δεύτερο μήνα κιόλας φάνηκε ότι όλο αυτό δεν είναι απλώς events για να περνάει καλά ο κόσμος που συμμετέχει. Δημιουργήθηκε μία κοινότητα. Σήμερα, οι περισσότερες δράσεις μας έχουν μεγάλη συμμετοχή, συχνά μάλιστα υπάρχει και λίστα αναμονής. Αυτό για εμάς είναι μια ξεκάθαρη ένδειξη ότι η ανάγκη για τη γέννηση του LNQuest δεν ήταν μόνο δική μας, αλλά πολλών ανθρώπων εκεί έξω. Ίσως, γι’ αυτό σήμερα νιώθουμε ότι είμαστε μια μεγάλη παρέα! Περίπου 40.000 άτομα μας ακολουθούν στα σόσιαλ».

Σε κάθε δράση συμμετέχουν νέοι και παλιοί συμμετέχοντες– κάτι που διαμορφώνει τη μοναδική κουλτούρα του LNQuest: γέλιο, εμπιστοσύνη και συνεργασία. Έτσι, η κουλτούρα αυτή περνά φυσικά από τους παλιούς στους καινούργιους, μέσα από την αλληλοβοήθεια, το παιχνίδι και τον τρόπο με τον οποίο συνυπάρχουν. «Το καταλαβαίνω κάθε φορά που κάνουμε κάλεσμα για δράσεις, αλλά και τις στιγμές που κάποιος –συμμετέχων ή διοργανωτής– χρειαστεί κάτι. Βλέπεις ότι οι υπόλοιποι σπεύδουν αυθόρμητα να βοηθήσουν. Αυτό για μένα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι έχουμε χτίσει κάτι ουσιαστικό».

Αυτή η ουσιαστική σύνδεση αποτυπώνεται και στις ανθρώπινες ιστορίες που γεννιούνται μέσα στις δράσεις. Από την πρώτη κιόλας εκδρομή η Ελένη είδε αγνώστους να γίνονται φίλοι και να μοιράζονται λύπες και χαρές. «Δύσκολες ιστορίες έχουμε όλοι. Και όταν το πλαίσιο είναι ασφαλές και έχει προηγηθεί η γνωριμία μέσα από το παιχνίδι και τη χαρά που σου φέρνει, τότε ο καθένας βρίσκει τον χώρο για να μοιραστεί και τις δυσκολίες του. Γιατί, στην πραγματικότητα, κανενός η ζωή δεν είναι εύκολη».

Επιπλέον, μέχρι στιγμής έχουν δημιουργηθεί τουλάχιστον οκτώ ζευγάρια μέσω των δράσεων. «Από την πρώτη κιόλας εκδρομή που κάναμε δημιουργήθηκε ένα ζευγάρι το οποίο παραμένει μαζί μέχρι σήμερα. Είναι μεγάλη μας χαρά να βλέπουμε ανθρώπους να γνωρίζονται μέσα από το LNQuest και να επιστρέφουν αργότερα ως σύντροφοι για να παίξουν ξανά μαζί μας. Στο Instagram μου βλέπω ανθρώπους που γνωρίστηκαν στο LNQuest να κάνουν Χριστούγεννα μαζί ή να πηγαίνουν εκδρομές. Αυτό μου φέρνει τεράστια ευτυχία», προσθέτει.

Παράλληλα, δεν λείπουν και οι ευχάριστες «πρώτες φορές». Άνθρωποι 50 χρονών τόλμησαν να πάνε κάμπινγκ, ενώ δεν το είχαν δοκιμάσει στο παρελθόν, ή άτομα 35 χρονών βρέθηκαν για πρώτη φορά σε καταφύγιο στο βουνό – εμπειρίες που από μόνες τους σε γεμίζουν χαρά. Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δεν ήρθε χωρίς σκέψη και ανησυχία.

«Όταν ξεκινούσα, είχα δύο βασικούς φόβους. Ο πρώτος ήταν μήπως η ιδέα αποτύχει κι αναγκαστώ να επιστρέψω σε μια δουλειά που δεν μου άρεσε. Ο δεύτερος ήταν μήπως η ιδέα πετύχει τόσο, ώστε να χρειαστεί να αλλάξω ριζικά την καθημερινότητά μου. Τελικά, νιώθω πολύ τυχερή, γιατί επιβεβαιώθηκε ο δεύτερος φόβος μου. Το LNQuest πέτυχε και χρειάστηκε να αλλάξω τη ζωή μου – ευτυχώς με όμορφο και δημιουργικό τρόπο. Αυτό που έχω να διαχειριστώ τώρα είναι κάτι διαφορετικό: το πώς να αντέξω τόση χαρά».

Παρά τις δυσκολίες της ελληνικής πραγματικότητας, η φιλοσοφία παραμένει σταθερή.Οι προκλήσεις είναι πολλές, κυρίως οικονομικές, όμως η Ελένη επιμένει να κρατά τις ομάδες μικρές για να υπάρχει αληθινή σύνδεση μεταξύ των συμμετεχόντων.

Ακριβώς αυτή η ανάγκη για πλαίσιο και πρωτοβουλία εξηγεί το γιατί πρωτοβουλίες σαν το LNQuest είναι σήμερα τόσο απαραίτητες. Στην ερώτηση τι πιστεύει ότι λείπει από τις παρέες σήμερα, απαντά: «Αρχικά, πιστεύω ότι λείπουν οι ίδιες οι παρέες. Μεγαλώνοντας, ο καθένας παίρνει τον δικό του δρόμο: άλλοι κάνουν οικογένεια, άλλοι δουλεύουν πολλές ώρες, άλλοι λιγότερες. Κι όμως, ο κόσμος γύρω μας είναι φτιαγμένος κυρίως για ομαδικές δραστηριότητες. Έτσι, όταν οι παρέες αλλάζουν ή αποσυντονίζονται ως προς τη διασκέδαση, πολλοί καταλήγουν να μην έχουν τι να κάνουν. Επιπλέον, συχνά λείπει από τις παρέες αυτός που θα πάρει την πρωτοβουλία, θα οργανώσει κάτι, θα αφιερώσει χρόνο για να σχεδιάσει μια δραστηριότητα και θα βρει κοινό έδαφος ώστε να μπορούν όλοι να συμμετέχουν την ίδια μέρα».
Αυτή η ανάγκη αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στο feedback που λαμβάνει από τον κόσμο.

«Τα αρνητικά σχόλια που έχω δεχθεί σχετίζονται με το ότι οι δράσεις μας είναι “βρόμικες”: ότι οι συμμετέχοντες λερώνονται με χώματα ή λάσπες. Το πιο ωραίο feedback που έχω πάρει είναι ότι το LNQuest έκανε τη χρονιά κάποιων ανθρώπων καλύτερη, μέσω των γνωριμιών που έκαναν ή των εμπειριών που έζησαν. Ότι γι’ αυτούς αποτελεί ένα “παράθυρο χαράς” στον κόσμο – κάτι που ένιωθαν ότι χρειάζονταν εδώ και πολύ καιρό. Αν κάτι μου έμαθαν τα σχόλια αυτά είναι να παραμένω ανοιχτή στο feedback του κόσμου, είτε θετικό είτε αρνητικό. Κάποιες κριτικές μας εξελίσσουν, κάποιες άλλες απλώς δεν μας αφορούν».

Οι δράσεις του LNQuest, πάντως, ήταν και θα είναι «βρόμικες». Άλλωστε το να λερώνεσαι και να συνεχίζεις είναι μέρος του παιχνιδιού. Κοιτώντας μπροστά, το όραμα παραμένει το ίδιο. Τα μελλοντικά σχέδια περιλαμβάνουν μονοήμερες δράσεις, γεμάτες παιχνίδι, φαγητό, γέλιο, τραγούδι και χορό – μια μέρα αφιερωμένη στη σύνδεση και τη χαρά, όπως ακριβώς ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία.

«Νιώθω πραγματικά πολύ περήφανη για την κοινότητα που έχουμε αναπτύξει», καταλήγει η Ελένη. «Το LNQuest με έχει αλλάξει ως άτομο. Βλέπω καθημερινά ότι οι άνθρωποι μπορούν να σου φτιάξουν όχι μόνο τις στιγμές, αλλά και τη ζωή. Ο στόχος μας είναι να υπάρχει πραγματική σύνδεση, όχι απλώς μαζικότητα. Ελπίζουμε στο μέλλον η ομάδα μας να μεγαλώσει κι άλλο, ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε περισσότερες δράσεις με ποιότητα».