Μια μαθηματική εξίσωση αποκαλύπτει την ιδανική στρατηγική για να επιλέγουμε το εστιατόριο που θα φάμε σε ένα ταξίδι, ανάλογα με τις ημέρες της διαμονής μας.
Όταν επισκεπτόμαστε μια νέα πόλη, ερχόμαστε πάντα αντιμέτωποι με το δίλημμα του αν αξίζει να ψάχνουμε κάθε βράδυ ένα καινούργιο εστιατόριο ή είναι προτιμότερο να επιστρέφουμε σε αυτό που ήδη ξέρουμε ότι μας αρέσει.
Ερευνητές από τα πανεπιστήμια του Πρίνστον και της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον καθηγητή Τομ Γκρίφιθς, ανακάλυψαν ότι ο κορυφαίος φυσικός και κάτοχος βραβείου Νόμπελ, Ρίτσαρντ Φάινμαν, είχε αναπτύξει μια μαθηματική εξίσωση που δίνει τη λύση στο πότε πρέπει να σταματάμε την αναζήτηση νέων εστιατορίων σε ένα ταξίδι.
Όπως αναφέρεται στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences, όλα ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1970 σε ένα ταϊλανδέζικο εστιατόριο στην Καλιφόρνια.
Ο φίλος του Φάινμαν, Ραλφ Λέιτον, δίσταζε αν έπρεπε να παραγγείλει το αγαπημένο του πιάτο ή να δοκιμάσει κάτι καινούργιο. Ο Φάινμαν μετέτρεψε το δίλημμα σε μαθηματικό γρίφο, ο οποίος όμως παρέμεινε κρυμμένος σε δυσνόητες χειρόγραφες σημειώσεις για δεκαετίες, μέχρι να αποκωδικοποιηθεί πρόσφατα από τους επιστήμονες.
Σύμφωνα με τη λογική του Φάινμαν, η αξία της εξερεύνησης μειώνεται όσο λιγοστεύουν οι μέρες που μας απομένουν σε ένα ταξίδι. Η βέλτιστη στρατηγική ορίζει ότι πρέπει να δοκιμάζουμε ένα διαφορετικό εστιατόριο κάθε βράδυ, μέχρι να βρούμε ένα που να ξεπερνά ένα συγκεκριμένο «όριο ποιότητας».
Ειδικοί επισημαίνουν ότι οι επιλογές γύρω από το φαγητό αντικατοπτρίζουν ευρύτερες στάσεις ζωής
Το μυστικό είναι ότι αυτό το όριο δεν παραμένει σταθερό: Στην αρχή του ταξιδιού το όριο είναι πολύ υψηλό. Αξίζει να ψάξουμε πολύ, γιατί αν βρούμε κάτι εξαιρετικό, θα έχουμε πολλές ημέρες μπροστά μας για να το απολαύσουμε ξανά και ξανά.
Προς το τέλος του ταξιδιού, το όριο πέφτει γρήγορα. Δεν υπάρχει πια μεγάλο κίνητρο για ρίσκο, οπότε είναι προτιμότερο να συμβιβαστούμε με κάτι απλώς καλό ή γνώριμο.
Η έρευνα έδειξε επίσης ότι η στρατηγική αλλάζει ανάλογα με την πόλη. Αν ένας προορισμός έχει πολλά κακά μαγαζιά και ελάχιστα «διαμάντια», αξίζει να ψάχνουμε για περισσότερο καιρό. Αν, αντίθετα, τα περισσότερα εστιατόρια είναι ούτως ή άλλως άνω του μετρίου, το ρίσκο μειώνεται και μπορούμε να σταματήσουμε την αναζήτηση πιο νωρίς.
Ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι μοναχικοί πελάτες ξοδεύουν κατά μέσο όρο 90 δολάρια ανά άτομο
Οι ερευνητές δοκίμασαν τη θεωρία σε 2.520 εθελοντές μέσω ενός online πειράματος. Διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν διαισθητικά μια ελαφρώς απλούστερη εκδοχή της εξίσωσης του Φάινμαν: μειώνουν το όριο των απαιτήσεών τους σταδιακά και γραμμικά όσο πλησιάζει το τέλος των διακοπών.
Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, το κόλπο για να μη χάνουμε χρόνο και χρήμα στις διακοπές είναι απλό: θέτουμε ψηλά τον πήχη τις πρώτες ημέρες και τον χαμηλώνουμε όσο πλησιάζει η μέρα της επιστροφής.
(Με πληροφορίες Guardian)
Τα πιο διαβασμένα άρθρα του Look μια φορά την εβδομάδα στο mail σου! Εγγράψου εδώ >>>
Γιατί όλο και περισσότεροι celebrities αφήνουν τα γυμναστήρια και πιάνουν τη ρακέτα;
