Μίλα μου βρόμικα: Μου είπε να παντευτούμε αλλά να πληρώσουμε μισά-μισά το δαχτυλίδι

Θέλω να είμαι ρομαντική ψυχή, το επιδιώκω συχνά, αλλά η ζωή δεν μ’ αφήνει. Για την ακρίβεια, ο σύντροφός μου, και σε λίγο καιρό και σύζυγός μου, είναι λίγο πρακτικό μυαλό… Εν ολίγοις (ούτε να το γράψω δεν μπορώ), μου είπε ότι θέλει να μου κάνει πρόταση γάμου, κι επειδή θέλει να μου πάρει ένα ωραίο δαχτυλίδι, μου πρότεινε να βάλουμε τα χρήματα μισά-μισά και μου το δικαιολόγησε κιόλας λέγοντας πως, έτσι κι αλλιώς, εγώ θα το φοράω, οπότε είναι πιο δίκαιο! Τι απαντάς τώρα εδώ;

Ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν είναι το δαχτυλίδι το θέμα και το ποιος θα το πληρώσει τελικά. Είναι η χειρονομία, η στιγμή. Αυτή η στιγμή που για σένα δεν είναι συναλλαγή, αλλά συμβολισμός. Από την άλλη, έχεις επιλέξει έναν άνθρωπο που σκέφτεται πρακτικά, εκφράζοντας την αγάπη του με τρόπο περισσότερο «λογικό» παρά «κινηματογραφικό». Αν περιμένεις από εκείνον να γίνει κάτι που δεν είναι, ίσως απογοητευτείς. Βρείτε, λοιπόν, μια μέση λύση που να σας εκφράζει και τους δύο. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, δεν θα θυμάσαι μόνο το δαχτυλίδι, αλλά και το πώς ένιωσες όταν σ’ το έδωσε.