Μίλα μου βρόμικα: Το αγόρι μου έχει εθιστεί στα βιντεοπαιχνίδια

Το αγόρι μου είχε γενέθλια πριν από 2 μήνες και σκεφτόμουν πολύ καιρό πριν τι δώρο να του κάνω. Επειδή του αρέσουν πολύ τα βιντεοπαιχνίδια, του πήρα μια κονσόλα για να παίζει. Δεν με μούτζωναν καλύτερα; Αυτή η συσκευή μάς έχει φτάσει στα όρια του χωρισμού ήδη 5 φορές! Και την πλήρωσα κι ένα σωρό λεφτά. Έπειτα από μερικές μέρες, κατάλαβα ότι έκανα μεγάλο λάθος. Δεν ξεκολλάει απ’ την καρέκλα. Γυρίζει απ’ τη δουλειά, ίσα που με χαιρετάει, τρώει και, μέχρι να πέσει για ύπνο, παίζει βιντεοπαιχνίδια. Έχει εθιστεί κανονικότατα! Όλο αυτό το διάστημα έχουμε βγει μόνο μία φορά, κι αυτό σε κάτι γενέθλια που ήταν και υποχρέωση. Τι να κάνω;

Όταν του χάρισες την κονσόλα, πιθανότατα φαντάστηκες μερικά χαλαρά βράδια, λίγο gaming και μετά επιστροφή στην πραγματικότητα. Πού να ’ξερες;! Το θέμα, όμως, δεν είναι η κονσόλα. Αν αύριο εξαφανιζόταν μαγικά από το σπίτι, το πραγματικό ερώτημα θα παρέμενε. Θα ήθελε να περνάτε χρόνο μαζί; Γιατί είναι απαραίτητο να βρίσκουμε χρόνο για ό,τι/όποιον μας είναι σημαντικό/ς. Άσε στην άκρη τους τσακωμούς και πες του απλά τι συμβαίνει. Ότι σου λείπει και ότι η σχέση σας έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα. Και μετά παρατήρησε: όχι τι θα πει, αλλά τι θα κάνει!