Μίλα μου βρόμικα: Το αγόρι μου μιλάει συνέχεια για τον εαυτό του

Δεν θέλω να μιλήσω «βρόμικα» σε κανέναν. Αυτό που θέλω είναι μια νορμάλ επικοινωνία με έναν άνθρωπο. Και πίστευα πως τον είχα βρει, αλλά για να είμαι μαζί του θα πρέπει να κλονιστεί το νευρικό μου σύστημα, κι αυτό δεν το θέλω. Μια απλή συζήτηση στο τηλέφωνο –για παράδειγμα, σε παίρνω να σου πω καληνύχτα– κρατάει 50-60 λεπτά. Αρχίζει να μου υπεραναλύει θέματα και δεν σταματάει. Είμαι στην ανοιχτή ακρόαση, το βάζω στην άκρη και κάνω δουλειές. Άσε που μιλάει μόνο για τον εαυτό του, και μετά, τα τελευταία λεπτά, με ρωτάει «εσένα πώς ήταν η μέρα σου;». Από τη μία τον θέλω, από την άλλη, κάθε φορά καταλήγω με πονοκέφαλο!

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα σ’ έναν άνθρωπο που επικοινωνεί και σ’ έναν άνθρωπο που κάνει μονόλογο με κοινό. Το γεγονός ότι σε κουράζει δεν είναι μια μικρή λεπτομέρεια που πρέπει να προσπεράσεις. Η καθημερινή επικοινωνία είναι μεγάλο κομμάτι μιας σχέσης. Αν ένα απλό τηλεφώνημα για καληνύχτα σε κάνει να περιμένεις πώς και πώς να τελειώσει, τότε κάτι δεν λειτουργεί. Πριν αποφασίσεις ότι δεν κάνει για σένα, δοκίμασε να του δείξεις ποια επικοινωνία χρειάζεσαι. Ίσως να του πεις κάτι του τύπου «νιώθω ότι δεν βρίσκω χώρο να μοιραστώ κι εγώ πράγματα». Ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται πραγματικά για σένα θα ακούσει αυτή την παρατήρηση. Αν, όμως, συνεχίσει ακριβώς το ίδιο μοτίβο, τότε αξίζει να αναρωτηθείς προς τα πού οδεύετε.