Μίλα μου βρόμικα: Bγαίνω με μια θεά και νιώθω λίγος μπροστά της

Βγαίνω με μια κοπέλα τους τελευταίους 2 μήνες και την έχω ερωτευθεί για τα καλά. Είναι μια πάρα πολύ όμορφη κοπέλα, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια φαίνεται μια θεά. Αυτό μου αρέσει προφανώς πολύ, αλλά αυτό που με κομπλάρει είναι ότι νιώθω κάπως «μικρός» στα μάτια της. Νιώθω λίγος, νιώθω ότι δεν είμαι τόσο ωραίος για να της αξίζω και αυτό με κομπλάρει πολύ. Έχω τρομερό άγχος μη φύγει.

Μου λες ότι τη βλέπεις σαν θεά. Εκείνη όμως, εδώ και δύο μήνες, επιλέγει να βγαίνει μαζί σου. Κι αυτό σημαίνει ότι όσο εσύ μετράς ατέλειες, εκείνη πιθανότατα βλέπει έναν άντρα που της αρέσει. Ο μεγαλύτερος αντίπαλός σου δεν είναι η εμφάνισή σου. Είναι η φωνή μέσα στο κεφάλι σου, που επιμένει να σου λέει ότι δεν της αξίζεις ενώ εκείνη συνεχίζει να σε διαλέγει. Είναι αυτή η φωνή που σε σαμποτάρει από το να απολαύσεις τις ωραίες σας στιγμές. Και να θυμάσαι: οι άνθρωποι δεν μένουν επειδή βρήκαν το «τέλειο». Μένουν εκεί που νιώθουν ασφάλεια, τρυφερότητα και αλήθεια.