Tης λες κι αυτή ακούει με δέκα αυτιά, αίσθηση κατεπείγοντος, θέμα ζωής ή θανάτου, ο Νικόλας την άφησε στο διαβάστηκε
Σε βλέπω με την κολλητή σου
Tης λες κι αυτή ακούει με δέκα αυτιά, αίσθηση κατεπείγοντος, θέμα ζωής ή θανάτου, ο Νικόλας την άφησε στο διαβάστηκε
Μόνο μια φρατζόλα ψωμί του έλειπε
Μήπως επειδή γενικά έχω ωραία πόδια, μου το έχουν ξαναπεί, φταίει αυτό;
Είπα από μέσα μου, αν με ξαναδείς, σφύρα μου. Καλά έκανα;
Mήπως να του έδινα μια δεύτερη ευκαιρία;
Οι φίλες μου μου λένε να το αγνοήσω και να μην το ξανασηκώσω μέχρι να βαρεθεί. Εμένα όμως με έχει φάει η περιέργεια...
Τον άφησα να λέει τα δικά του. Από τότε διακόψαμε κάθε επαφή. Το περίεργο είναι ότι τον σκέφτομαι αρκετές φορές...
«Η πρώτα ξενέρα ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία»
Δεν είναι πολύ κουλό; Εσύ τι λες;
«Νιώθω πολύ αμήχανα, δεν θέλω να κάνω κάτι παραπάνω μαζί του και δεν ξέρω πώς να του το πω»