Σπηλιόπουλος: ρούχα, παπούτσια, αξεσουάρ και ό,τι άλλο μπορεί να χρειαστεί ένας άνθρωπος

Χίλια χρόνια πηγαίνω στον «Σπηλιόπουλο», σε όποιο σημείο του κέντρου ανοίγει μαγαζιά, και δεν έχω μετανιώσει ποτέ για καμία από τις πολλές αγορές μου.

Τι μπορείς να βρεις στον Σπηλιόπουλο στο Μοναστηράκι

Σε μία από τις Δεκαετίες Των Περιοδικών, ανάμεσα στα 80s και τα 90s, έπεσε σύρμα ότι υπάρχει ένα μαγαζί-σαν-αποθήκη, με εκατοντάδες παπούτσια, μπότες, μποτάκια, τσάντες, τσαντάκια, σακίδια, μαντήλες, καντήλες, μπλουζάκια, μπουστάκια, σορτσάκια, σακάκια, μπουφάν και σώβρακα, όλα ιταλικά, μερικά υπέροχα, και σχεδόν όλα οικονομικά. Ορμήσαμε πρώτοι οι περιοδικατζήδες, στυλίστριες, φωτογράφοι, και απλοί γραφιάδες δηλαδή που δεν βλέπαμε κομψό παπούτσι στον ορίζοντα χωρίς πανύψηλη τιμή… Δηλαδή δεν το βλέπαμε μέχρι που ανακαλύψαμε τον «Σπηλιόπουλο», στα ράφια του οποίου αν ήσουν επιμελής και έψαχνες χωρίς να αγκομαχάς, έβρισκες καταπληκτικές γόβες, μπότες, γαλότσες, πέδιλα, σαγιονάρες, σαμπώ, τσόκαρα, στιλέτα, πλατφόρμες κι ό,τι άλλο έφτιαξε ο Θεός, ή η Ιταλία, σε πατούμενο. Τα «σπασμένα» νούμερα ήταν εγγύηση ότι η κόκκινη ψηλοτάκουνη γόβα που ανακάλυψες κρυμμένη πίσω από κάτι μπουτς ορειβατικά μποτάκια, θα ήταν η μοναδική στο γκαλά/πάρτυ/εβέντ που θα πήγαινες. Το ίδιο και η ασορτί λουστρινένια τσάντα, που ήταν μία μονάχα, κρεμασμένη μαζί με άλλες οκτακόσιες άλλου είδους  τσάντες πάνω από το κεφάλι σου.

Σπηλιόπουλος

Είχα πάρει από εκει (από το πατάρι του μαγαζιού της Ερμού) ένα αριστούργημα μπεζ καστόρινο σακάκι με κρόσσια, όπως του Ντέηβιντ Κρόκετ*, το οποίο έλιωσα πριν το ξεφορτωθώ, αφού το φόρεσα εξαντλητικά για μια δεκαετία και βάλε. Στα ‘00ς, κι ενώ το είχα σαν προσκύνημα μία στις τόσες να περνάω από τον «Σπηλιόπουλο» έστω για ενημέρωση, αγοράσαμε από ένα ζευγάρι μαύρες δερμάτινες μπότες η Γαλήνη Τσεβά, η Βαλέρια Χριστοδουλίδου κι εγώ, ίδιες, γιατί τις ανακάλυψε η Βαλέρια στην υπέροχη τιμή των 29 ευ. Αποφασίσαμε να μην τις φοράμε ταυτόχρονα, αν και το κλέψαμε μια χαρά κάμποσες χειμωνιάτικες νύχτες με τις ίδιες μπότες σε άλλη παραλλαγή (=κανείς δεν πρόσεξε ότι φορούσαμε «τις μπότες μας», όπως τις αποκαλούμε. Ναι, έχουν αντέξει μέχρι σήμερα, με μικρές επισκευές…)

Εδώ να τονίσω τις τιμές: βρίσκεις πράγματα με 9, 19 και 29 ευρώ, μερικές φορές με 39, 49 ή και 89 έχει τύχει να ακούσω, αλλά όλα αξίζουν περισσότερο από όσο τα πληρώνεις, σε μία περίεργη ανατροπή – μια και συνήθως αισθάνεσαι ότι πληρώνεις περισσότερα απ΄ότι αξίζουν αυτά που αγοράζεις. Αλλά μπορεί να ναι και ιδέα σου. Στον «Σπηλιόπουλο» παίζει να φύγεις χοροπηδηχτά ικανοποιημένη/ος έχοντας ξοδέψει λίγα χρήματα, μια και με ένα πενηντάρικο σηκώνεις πολύ πράμα. Πήρα ένα παρδαλό καλοκαιρινό σακίδιο προχθές (29 ευρώ) και η κόρη μου ένα ζευγάρι κομψές εσπαντρίγιες (19 ευρώ). Γιατί η πιτσιρικαρία έχει ανακαλύψει τον «Σπηλιόπουλο» και πετυχαίνεις συχνά 16-19χρονα να ψάχνουν ανάμεσα στα ράφια και τις κρεμάστρες.

Φυσικά έχει και ακριβά, δερμάτινα, μοναδικά κομμάτια, όρεξη να έχεις να σκαλίζεις. Αλλά έχει και οικονομικά, επίσης δερμάτινα και μοναδικά κομμάτια, άπειρες τσάντες, εκατοντάδες σακίδια, ζώνες, βρακιά, μαγιό, παιδικά ρούχα καταπληκτικά (αγόραζα από εδώ και για τα τρία παιδιά μου κάτι Τισερτ, γνωστές μάρκες, με ωραία σχέδια, και τους έλεγα ότι τα έφερα από την Ιταλία. Στην οποία δεν πήγαινα, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.)

Σπηλιόπουλος

Αν έχει κινέζικα ο «Σπηλιόπουλος», που θα έχει σίγουρα, είναι έξυπνα μεταμφιεσμένα, καλής ποιότητας, και νόστιμα. Γύρω από το ταμείο αραδιάζονται διάφορα τζίτζιρι-μίτζιρι, πορτοφολάκια, θήκες γυαλιών, μπιμπελό, καθρεφτάκια, πορτ-κλέ, κουλαμαρίτσες από αυτές που αναρωτιέσαι αν έχεις κανένα παιδάκι στη ζωή σου για να του τις πάρεις δώρο. Γενικά είναι ένας μικρός παράδεισος του δώρου, κυρίως για τον εαυτό σου, που πάντα έχει ανάγκη από ένα καινούργιο σακίδιο, μια τσάντα, ένα πέδιλο ή μια μαντήλα με στάμπες. Ή έστω ένα καθρεφτάκι με στρας βρε αδερφέ, ας έχεις (παρα)μεγαλώσει, χαμένο δεν θα πάει…

«Σπηλιόπουλος», από το 1927, Μητροπόλεως και Αιόλου 11, 1ος όροφος, τηλ 210-3227590

*Ντέηβιντ Κρόκετ, (17/8/1786-6/3/1836) λαϊκός ήρωας της Αμερικής, διάσημος κυνηγός, πολιτικός και πολεμιστής, που σκοτώθηκε στην Μάχη του ‘Αλαμο από τον Μεξικανικό στρατό. Στα Κλασσικά Εικονογραφημένα φορούσε ένα καστόρινο σακάκι με κρόσσια τάλε κουάλε με εκείνο που είχα ανακαλύψει στον «Σπηλιόπουλο» στα 80s.

Top Reads

Δείτε ακόμα

Στην Athens Voice