Eίναι εργαλείο — όχι λύση για όλα
Πώς να σταματήσεις την υπερανάλυση: Τι προτείνουν οι ειδικοί
Η υπερανάλυση είναι μια κατάσταση όπου οι σκέψεις επαναλαμβάνονται συνεχώς χωρίς να οδηγούν σε λύση, αφήνοντας το άτομο εξαντλημένο ψυχικά. Σύμφωνα με ειδικούς στην ψυχολογία, υπάρχουν πρακτικές στρατηγικές που μπορούν να βοηθήσουν να μειωθεί αυτός ο φαύλος κύκλος σκέψεων.
Η υπερανάλυση μπορεί να παίρνει διάφορες μορφές: ανησυχία για το μέλλον, επαναλαμβανόμενη σκέψη για λάθη του παρελθόντος ή υπερβολική επεξεργασία μικρών αποφάσεων. Όπως εξηγεί ο ψυχολόγος και ερευνητής Ίθαν Κρος, η εσωτερική φωνή μπορεί να είναι χρήσιμη για σχεδιασμό και αυτοαξιολόγηση, όμως γίνεται προβληματική όταν μετατρέπεται σε έναν ατελείωτο κύκλο σκέψεων.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το πρώτο βήμα για να περιοριστεί η υπερανάλυση είναι η αναγνώριση του πότε συμβαίνει. Η θεραπεύτρια Έμμα ΜακΆνταμ προτείνει να παρατηρούμε τακτικά τις σκέψεις μας μέσα στη μέρα, ώστε να εντοπίζουμε τα μοτίβα που οδηγούν σε αυτό το μοτίβο σκέψης.
Μεταξύ των στρατηγικών που προτείνουν οι ειδικοί είναι η αποδοχή των σκέψεων αντί της καταστολής τους. Η προσπάθεια να «διώξουμε» μια σκέψη συχνά έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, καθώς ο εγκέφαλος την αντιλαμβάνεται ως απειλή και την επαναφέρει πιο έντονα.
Μια άλλη τεχνική είναι η λεγόμενη «νοητική μετακίνηση στον χρόνο». Δηλαδή να αναρωτηθεί κανείς πώς θα βλέπει την τρέχουσα κατάσταση σε έναν μήνα ή έναν χρόνο. Η πρακτική αυτή βοηθά να μειωθεί η ένταση του προβλήματος και να μπει σε πιο ρεαλιστική προοπτική.
Οι ειδικοί προτείνουν επίσης να μιλά κανείς στον εαυτό του σαν να απευθύνεται σε άλλο άτομο, χρησιμοποιώντας το δεύτερο πρόσωπο. Αυτή η τεχνική δημιουργεί ψυχολογική απόσταση και βοηθά στην πιο αντικειμενική αντιμετώπιση μιας δύσκολης κατάστασης.
Μια ακόμη μέθοδος είναι να προγραμματίζεται συγκεκριμένος χρόνος για ανησυχίες. Η πρακτική αυτή, γνωστή ως «αναβολή ανησυχίας», επιτρέπει στο άτομο να αφιερώνει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να επεξεργάζεται προβλήματα, περιορίζοντας έτσι τη συνεχή σκέψη μέσα στη μέρα.
Οι ειδικοί υπογραμμίζουν επίσης τη σημασία της αλλαγής περιβάλλοντος. Απλές ενέργειες όπως η τακτοποίηση του χώρου, μια βόλτα ή η επαφή με τη φύση μπορούν να μειώσουν τον «θόρυβο» των σκέψεων και να επαναφέρουν το αίσθημα ελέγχου.
Τέλος, η δράση μπορεί να λειτουργήσει ως αντίδοτο στην υπερανάλυση. Ακόμη και μικρές κινήσεις —όπως η συζήτηση με έναν φίλο ή η αναζήτηση πληροφοριών για ένα πρόβλημα— βοηθούν να μετατραπεί η ανησυχία σε πρακτική αντιμετώπιση.
Οι ειδικοί σημειώνουν ότι η διαχείριση της υπερανάλυσης είναι μια δεξιότητα που χρειάζεται χρόνο για να αναπτυχθεί. Όπως τονίζουν, το σημαντικό είναι να μάθει κανείς να αναγνωρίζει τις σκέψεις του και να μην παγιδεύεται σε αυτές.
Πηγή: The Washington Post
Τα πιο διαβασμένα άρθρα του Look μια φορά την εβδομάδα στο mail σου! Εγγράψου εδώ >>>