Αν η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ ήταν άντρας, τι θα ξέραμε για τη ζωή του;

Δεν θα ξέραμε τίποτα για τους προηγούμενους δεσμούς, τα γκομενιλίκια και τις ερωτικές περιπέτειες αυτού του άντρα, ούτε θα σχολίαζε κανένας τόσο διεξοδικά το ντυσιματάκι του.

Η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και τα έμφυλα στερότυπα: Γιατί η εμφάνιση των γυναικών σε θέσεις εξουσίας κρίνονται αυστηρότερα από εκείνη των ανδρών

Έκανε ό,τι έκανε η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, τη βαρέθηκε για κάποιο λόγο η κυβέρνησή της, έβγαλε στη φόρα ένα σκανδαλάκι και την παραίτησε με συνοπτικές διαδικασίες που δεν μας αφορούν εμάς τους Έλληνες - αλλά η ερωτική της ζωή, πολυποίκιλη όπως θα περίμενε κανείς από μια τέτοια γυναίκα (της κατηγορίας «ντάνα»), έχει αναλυθεί μέχρι δακρύων: είναι ζήτημα αν ξεχάστηκε κάποιο, ένα έστω, γκομενιλίκι της από περασμένες δεκαετίες. Μαζί με τη σωστή, ντάνα-λάικ ερωτική της ζωή, έχει σχολιασθεί, αναλυθεί, απορριφθεί ή χειροκροτηθεί κατά καιρούς κάθε ενδυματολογικό της βήμα. Μακριές-κοντές φούστες, στενά φορέματα, σουτιέν-μπαλκονέτα, ζώνες, μαντήλες, ζακέτες, πέδιλα και γόβες, μπότες, πουκάμισα, τα πάντα όλα έχουν ψιλοκοσκινιστεί, και πριν παραιτηθεί η Κίμπερλι κατά καιρούς αναφερόταν από «πρότυπο κομψότητας» ως «κακόγουστη βλαχάρα», ανάλογα ποιος μιλούσε ή έγραφε.

Καθόλου δεν με νοιάζει η Κίμπερλι, έκανε τις γυροβολιές της, έφαγε τα κεμπάπ της και γυρίζει στην πατρίδα της με την τεράστια γκαρνταρόμπα της παραμάσχαλα, ίσως και με μια καλή αποζημίωση, ίσα για να μην τη λυπηθούμε. Με νοιάζει το ότι αν η Κίμπερλι ήταν άντρας, δεν θα ξέραμε με ποιες και ποιους είχε πάει, τι δεσμούς είχε, αν τα είχε φτιάξει με άτομο ακατάλληλο ή πάρα πολύ κατάλληλο, αν είχε κλάψει μέσα στη μπίρα του από ερωτική απογοήτευση ή αν είχε «προχωρήσει» ή/και είχε «αναρριχηθεί κοινωνικά από κρεβάτι σε κρεβάτι»: αυτές οι πονηρές λεπτομέρειες, αυτού του είδους οι πληροφορίες, έρχονται στην επιφάνεια μόνον όταν αφορούν γυναίκες που βρίσκονται σε θέσεις, εξουσίας ή απλώς σε σημαντικές θέσεις. Μαζί με την γκαρνταρόμπα της, η προηγούμενη ερωτική ζωή μιας γυναίκας είναι πάντα στην πρώτη γραμμή. Και κρίνεται, επειδή τα μέτρα και σταθμά δυστυχώς είναι διαφορετικά, άλλα για την γυναίκα που χτυπάει την θέση, κι άλλα για τον άντρα, που την κερδίζει με την αξία του.

Μπορεί αμφότεροι, άντρας και γυναίκα, να βρέθηκαν στη θέση εξουσίας/σημασίας με παραδοσιακούς τρόπους, δηλαδή είτε επειδή γεννήθηκαν στη σωστή οικογένεια με τις σωστές διασυνδέσεις, είτε επειδή έκαναν σεξ με τους σωστούς ανθρώπους. Μόνο που η γυναίκα είναι εκείνη που θα κριτικαριστεί και θα κατακριθεί, στη δεύτερη περίπτωση – ο άντρας θα θεωρηθεί και μάγκας. Εκτός αν η γυναίκα φοράει τα απολύτως σωστά ρούχα (κάτι που ξέρουμε ότι είναι σχεδόν αδύνατον), οπότε μπορεί να της συγχωρεθούν τρεις-πέντε ερωτικές κουτσουκέλες του παρελθόντος της, μια κι είναι κομψή σαν πολιτικός.

(Ναι, η Κίμπερλι μάλλον έκανε λαμογιά, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, το θέμα είναι: αν την ίδια λαμογιά την έκανε ένας άντρας, δεν θα βγαίνανε στη φόρα όλα τα ερωτικά του άπλυτα, ούτε θα ασχολιόταν κανείς με τα κοστούμια, τις γραβάτες και το αν φύτεψε μαλλιά ή όχι. Κι αυτό είναι η μεγάλη αδικία για την Κίμπερλι. Που όπως είπαμε, δεν μας νοιάζει καθόλου, και ώρα της καλή της κοπέλας…)