Ο χωρισμός είναι κοντά αν συμβαίνουν –όλο και συχνότερα- τα παρακάτω, σύμφωνα με τους ειδικούς
Για κανέναν και καμία δεν είναι εύκολος ένας χωρισμός ή ένα διαζύγιο. Και παρά τους μύθους, δεν χρειάζεται πάντα να υπάρχει τρίτο πρόσωπο για να μπει τέλος σε μια σχέση. Μπορεί ο χρόνος και οι φθορές της καθημερινότητας να έκαναν την (καταστροφική) δουλειά τους. Μπορεί να παραμένει ο σεβασμός, η αγάπη, ακόμα και η φιλία, όμως να τελείωσε και ο έρωτας και η συντροφικότητα.
Και φυσικά, του χωρισμού, πολύ συχνά προηγούνται κάποια σημάδια που τα αποδίδουμε στη ρουτίνα της σχέσης, χωρίς να τους δίνουμε σημασία και χωρίς να τα διαβάζουμε σωστά. Κλινικοί ψυχολόγοι και σύμβουλοι ζευγαριών έχουν πλέον καταλήξει, μετά από παρατήρηση δεκαετιών, ότι ένα ζευγάρι πριν χωρίσει, αρχίζει να κάνει κάτι από τα παρακάτω 7 προβληματικά. Ή και όλα μαζί.
Έχετε σταματήσει να διαφωνείτε. Για οτιδήποτε. Προ πολλού.
Θα νόμιζε κανείς ότι αυτό είναι σημάδι τέλειας αρμονίας στη σχέση σας, αλλά δεν ισχύει. Ειδικά αν έχετε σταματήσει να διαφωνείτε εντελώς. «Το να σταματάς να διαφωνείς δεν είναι ένδειξη ειρήνης• δείχνει συναισθηματική απόσυρση», εξηγεί η Simone Bose, θεραπεύτρια σχέσεων στο Relate. Αυτό συμβαίνει, λέει η Bose, επειδή τα ζευγάρια «πιθανότατα προστατεύουν τον εαυτό τους από το να νιώσουν απογοήτευση ή από τη σύγκρουση την ίδια, αλλά καταλήγουν συναισθηματικά μουδιασμένα». Κάποτε και απονεκρωμένα.
Η κλινική ψυχολόγος και πρωταγωνίστρια του Couples Therapy, Δρ Orna Guralnik, συμφωνεί, σημειώνοντας ότι «μερικοί άνθρωποι δεν τσακώνονται επειδή έχουν φτάσει σε ένα σημείο αποδοχής του ποιοι είναι ο ένας και ο άλλος, αλλά κάποιοι δεν τσακώνονται επειδή έχουν παραιτηθεί. Είναι μια ψυχρή, αποστασιοποιημένη μορφή μη τσακωμού – μια παραίτηση».
Για την Oona Metz, κοινωνική λειτουργό, ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέα του Unhitched: The Essential Divorce Guide for Women, «τα ζευγάρια που σταματούν να τσακώνονται ακόμα κι όταν έχουν σοβαρές διαφωνίες βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης που οδηγεί είτε σε έναν δυστυχισμένο γάμο είτε σε διαζύγιο». Αυτό συμβαίνει επειδή «τα άλυτα ζητήματα κρύβονται κάτω από το χαλί και τελικά εκδηλώνονται με κάποιον άλλο τρόπο». Οπότε αν δεν διαφωνείτε ποτέ και για τίποτα τώρα πια, μη χαίρεστε. Αναλύστε γιατί πραγματικά σας συμβαίνει αυτό.
O άνδρας παράτησε τα ερπετά και αυτά αναπαράχθηκαν στο υπόγειο του σπιτιού
Δεν προσπαθείτε πια να τον / την αλλάξετε
Η συμβατική σοφία λέει ότι το να προσπαθείς να αλλάξεις τον /την σύντροφό σου είναι σημάδι δυσαρέσκειας, αλλά το θέμα είναι πιο περίπλοκο. «Καταρχάς, το να προσπαθεί κανείς να αλλάξει τον/τη σύντροφο / σύζυγο είναι ένδειξη προβλήματος, ότι κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος• όμως όταν αυτό το μοτίβο παγιωθεί, το να σταματήσεις κάθε προσπάθεια είναι ακόμα ηχηρότερο καμπανάκι κινδύνου», λέει ο Dr Lee Baucom, θεραπευτής και παρουσιαστής του The Save the Marriage Podcast. «Δείχνει ότι οι σύντροφοι έχουν αρχίσει να απομακρύνονται συναισθηματικά. Δεν έχουν δει καμία αλλαγή που να διαρκεί, οπότε αποτραβιούνται από τη σχέση».
«Προσέξτε μια νοοτροπία του τύπου ‘τι νόημα έχει’ και αντιμετωπίστε την όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο γάμος ή η σχέση δεν αφορά το να αλλάξεις τον/τη σύζυγο / σύζυγο, αλλά μπορεί να αφορά το να δουλέψετε μαζί για να αντιμετωπίσετε ό,τι δεν λειτουργεί ως ζευγάρι», λέει ο Baucom.
Δεν λέτε πια «ευχαριστώ» ο ένας στον άλλον
Μη σκαλώνεις που μεγαλώνεις
Δεν θυμάστε πότε ήταν η τελευταία φορά που ευχαριστήσατε τον / την σύντροφό σας για μικρά πράγματα, όπως το ότι σας έφτιαξε ένα τσάι ή μαγείρεψε το βραδινό; «Αυτό δεν είναι καλό σημάδι», λέει η Guralnik. «Χάνετε την επαφή με ό,τι είναι καλό. Η ευγνωμοσύνη είναι μια σημαντική εμπειρία και το να την εκφράζεις κάνει πολύ καλό στη σχέση».
Ο Eli Weinstein, θεραπευτής και συγγραφέας του From I Do to We Do: Navigating Marriage in the Parenting Years, συμφωνεί: «Η ευγνωμοσύνη είναι το λιπαντικό της συντροφικότητας• μειώνει τις τριβές, μαλακώνει τις γωνίες και σου θυμίζει ότι ο άλλος σε βλέπει. Όταν εξαφανίζεται, οι σύντροφοι αρχίζουν να νιώθουν αόρατοι, απροτίμητοι και δεδομένοι».Εμπρός, λοιπόν. Πείτε του ευχαριστώ που έκανε τα ψώνια κι ας το θεωρείτε υποχρέωσή του, αφού εσείς θα μαγειρέψετε σήμερα. Δεν είναι αυτονόητα αυτά, μην τα προσπερνάτε.
Ξέρετε ακριβώς τι σκέφτεται ο άνθρωπος δίπλα σας – ή έτσι νομίζετε
Ναι, μοιράζεστε τη ζωή σας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επαναπαύεστε. Ένας σύντροφος που «δεν είναι πια περίεργος για τον εσωτερικό κόσμο του/της συζύγου / συντρόφου του» είναι ανησυχητικό σημάδι, λέει ο Baucom. Πώς εκδηλώνεται αυτό; «Σταματούν να κάνουν διερευνητικές ερωτήσεις ή να δείχνουν ενδιαφέρον για τις απόψεις του/της συζύγου / συντρόφου τους. Οι συζητήσεις που γίνονται είναι καθαρά πρακτικές – δεν υπάρχουν πια όνειρα και κοινός σχεδιασμός. Δεν υπάρχει πλέον ενδιαφέρον για τους φόβους ή τις ελπίδες του άλλου».
Η Guralnik περιγράφει αυτό το φαινόμενο ως «τη στιγμή που οι άνθρωποι, μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, φτάνουν στο “ξέρω ακριβώς τι σκέφτεται ο άλλος”. Πηγαίνουν από το μηδέν στο εκατό με μία λέξη, επειδή η ιστορία της σχέσης είναι ήδη ενσωματωμένη. Αλλά για να συνεχίσει μια σχέση να ανθίζει, είναι θεμελιώδες να παραμένεις περίεργος για τον σύντροφό σου και να θέλεις να μάθεις τι συμβαίνει μέσα του, αντί να υποθέτεις ότι το ξέρεις».
Κάποιος από τους δυο κοιμάται πιο νωρίς. Κάθε βράδυ. Συστηματικά.
Ναι, υπάρχουν και οι αντίθετες βάρδιες. Και τα κρυολογήματα και οι ιώσεις. Όμως, αν ένας από τους δυο σας τρέχει κάθε βράδυ νωρίτερα στο κρεβάτι και όταν καταλήγετε και εσείς δίπλα βρίσκεται ήδη στο τέταρτο όνειρο, τα πράγματα είναι σοβαρά. Στο κρεβάτι, πέρα από το σεξ και τον ύπνο, μοιραζόμαστε κι άλλα πράγματα: μικροσχέδια και παράπονα, μπορεί και λίγη γκρίνια, όμως, το να μην κοιμόμαστε μόνοι, αν και μαζί, είναι τεράστια υπόθεση. Καμιά φορά, μια γλυκιά κουβέντα, ένα τρυφερό φιλί ή μια αγκαλιά προτού αποκοιμηθούμε μπορεί να είναι μεγαλύτερη γέφυρα ανάμεσα στο ζευγάρι από μία σεξουαλική επαφή ή έναν ολοκληρωμένο διάλογο με αρχή, μέση, τέλος.
Δεν ζητάτε ποτέ βοήθεια
Για τον Weinstein, οι άνθρωποι συχνά καταλήγουν στη συνήθεια να μην ζητούν ποτέ βοήθεια επειδή «δεν θέλουν να γκρινιάζουν, φοβούνται την απογοήτευση ή πιστεύουν ότι πρέπει να τα χειρίζονται όλα μόνοι τους. Αλλά όταν δεν μπορείς να ζητήσεις βοήθεια, η συντροφική σχέση σταματά να λειτουργεί γιατί δεν είστε πια ομάδα».
Πιθανότατα υπάρχει κάποια μορφή ανισορροπίας σε όλες τις σχέσεις, αλλά αν την αφήσετε να κλιμακωθεί, διακινδυνεύετε τη διάρκεια της σχέσης. «Το νοητικό φορτίο αυξάνεται σιωπηλά μέχρι που μετατρέπεται σε αγανάκτηση, εξουθένωση ή συναισθηματικό κλείδωμα», λέει ο Weinstein. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσους μεγαλώνουν παιδιά μαζί. «Τελικά, ο ένας σύντροφος νιώθει σαν ο “γονιός που τρέχει για τα πάντα”, ενώ ο άλλος αισθάνεται ότι τον έχουν παραγκωνίσει».
Τι αποκαλύπτει ψυχολογικό μοντέλο για τη διάρκεια των σχέσεων και τον κίνδυνο διαζυγίου
Η Bose το βλέπει αυτό πολύ συχνά. «Μερικοί άνθρωποι ήταν πάντα αυτάρκεις και πιστεύουν ότι μόνο εκείνοι μπορούν να κάνουν τα πράγματα σωστά και ότι ο σύντροφός τους δεν θα τα κάνει αρκετά καλά. Αυτό μπορεί να μετατρέψει κάποιους συντρόφους σε ένα είδος οσιομάρτυρα, κάτι που δημιουργεί συγκρουσιακές δυναμικές στη σχέση. Το να κουβαλάς τα πάντα μόνος σου μπορεί να φαίνεται προστατευτικό βραχυπρόθεσμα, αλλά συχνά γεννά αγανάκτηση και συναισθηματική απόσταση».
Η λύση, σύμφωνα με τον Weinstein, είναι να «ονομάζεις αυτό που χρειάζεσαι χωρίς απολογίες και να δημιουργείτε κοινά συστήματα επικοινωνίας αντί για αιτήματα της τελευταίας στιγμής». Ενθαρρύνει την «πλήρη επικοινωνία», την οποία περιγράφει ως «το να δίνεις στον σύντροφό σου ολόκληρο το μήνυμα• όχι υπαινιγμούς, όχι μισές εκδοχές, αλλά να μοιράζεσαι πλήρως τη σκέψη, την ανάγκη και την επιθυμία σου από την αρχή μέχρι το τέλος, ώστε να μπορεί να σε συναντήσει εκεί που βρίσκεσαι».Οπότε, αφήστε τα μισόλογα και ζητήστε αυτό που χρειάζεστε. Μην περιμένε από τον τον/την σύντροφο να μαντεύει κάθε ανάγκη ή «θέλω» σας, όσο καλά κι αν σας ξέρει, όσο κι αν θέλει να σας φροντίσει.
Αυτό το σιχαμένο χόμπι σου
Πολλά ζευγάρια δεν τα βρίσκουν σε ό,τι έχει να κάνει με τις κοινές διασκεδαστικές ασχολίες. Σε κάποιον αρέσει το ποδήλατο, ενώ η σύντροφός του μπορεί να το σιχαίνεται. Και ναι, είναι σπουδαίο να κάνετε πράγματα μαζί, όπως είναι σπουδαίο να μη σταματάτε την αγαπημένη σας ασχολία, επειδή ο/η σύντροφος δεν ακολουθεί. Όμως, αυτά τα χόμπι, δεν χρειάζεται να διαρκούν για πάντα. Δεν χρειάζεται να αποκλείουν τον άνθρωπό σας για ολόκληρο εκείνο το διάστημα. Μοιράστε τα λίγο, κάντε τον άνθρωπο αυτό μέρος της ρουτίνας του χόμπι σας. Μπορεί να ανακαλύψει κάτι που του αρέσει στην πορεία. Ή απλώς μπορεί να μη διαρκεί για πάντα η ασχολία σας. Σκεφτείτε το και προσαρμόστε το πρόγραμμά σας ώστε να μην λειτουργεί ως αποκλεισμός για τον άλλον άνθρωπο.
ΠΗΓΗ: The Guardian
Τα πιο διαβασμένα άρθρα του Look μια φορά την εβδομάδα στο mail σου! Εγγράψου εδώ >>>
Καθοριστικός είναι και ο σκοπός κάθε ομάδας
