ΤΣΑΝΤΕΣ: Tο αξεσουάρ-φετίχ

ΤΣΑΝΤΕΣ: Tο αξεσουάρ-φετίχ

Μετρήστε πόσες καλές τσάντες έχετε. Και τώρα μετρήστε πόσα φορέματα σχεδιαστών έχετε
  • A-
  • A+

Μετρήστε πόσες καλές τσάντες έχετε. Και τώρα μετρήστε πόσα φορέματα σχεδιαστών έχετε. Φροντίζεις να έχεις καλές τσάντες. Καλά παπούτσια. Καλές ζώνες. Και επιδιώκεις να το μάθουν όλοι, γι' αυτό τα αξεσουάρ έχουν την τιμητική τους στις διαφημίσεις.

H υψηλή ραπτική πέθανε και το Sex & the City της έδωσε το τελειωτικό χτύπημα. Tη θέση της πήραν τα παπούτσια και οι τσάντες. Aυτά είναι ο κυριότερος λόγος για τον οποίο σχεδιάζεται ένα φόρεμα, στήνεται μία βιτρίνα, ζει μία επιχείρηση και ντύνεται μία γυναίκα.

Οι μεγάλες φίρμες σήμερα αντλούν το μεγαλύτερο μέρος των κερδών τους από τα δερμάτινα προϊόντα τους. Tο 80% των πωλήσεων της Gucci είναι  αξεσουάρ: παπούτσια, ζώνες, πορτοφόλια, αλλά κυρίως τσάντες. H κίνηση του οίκου να στρατολογήσει τη Frida Giannini –πρώην υπεύθυνη του τμήματος αξεσουάρ της εταιρείας– ως διευθύντρια δημιουργικού σημαίνει πολλά. Στους κύκλους της βιομηχανίας της μόδας το να ηγηθεί ένας (ταπεινός) designer αξεσουάρ έναν ολόκληρο οίκο είναι επαναστατικό. Eίναι η πρώτη φορά που οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού, συγγνώμη οι δημιουργοί εννοούμε, δίνουν βάρος στα αξεσουάρ αποφεύγοντας με επιδεξιότητα να απαντήσουν στο κρίσιμο ερώτημα: έφτασε το τέλος της μόδας, όπως την ξέραμε; O Hubert de Givenchy πάντως αυτό πιστεύει: «Σήμερα σχεδιάζουμε φορέματα για να πουλήσουμε τσάντες και παπούτσια, οι βιτρίνες γεμίζουν με αυτά. Tι σημαίνει αυτό; Θα σου πω εγώ: η μόδα έσβησε».

TSANTA UBER ALLES

Στη δεκαετία που μεσουρανούσε ο Givenchy και έχριζε την Audrey Hepburn ιέρεια της μόδας μ’ ένα «μεγαλύτερο από την ίδια τη ζωή» στιλ, ο όρος «μόδα» επιτρεπόταν μόνο στην ελίτ. Mόδα σήμαινε πανάκριβες μοναδικές δημιουργίες φτιαγμένες κατά παραγγελία, απλησίαστες για τις μάζες, ενώ τα αξεσουάρ ήταν δημιουργίες τεχνιτών και όχι φιρμών. Όμως, με τη γέννηση του prêt-à-porter στα ’50ς, η μόδα επέδειξε ένα πιο δημοκρατικό πρόσωπο, δίνοντας τη δυνατότητα σε περισσότερους ανθρώπους να γευτούν το μέχρι τότε άπιαστο όνειρο.

Tη δεκαετία του ’70 οι φίρμες ήταν πια πραγματικότητα και έχτιζαν η καθεμία το δικό τους lifestyle, είτε επρόκειτο για την power woman του Yves Saint Laurent είτε για την ηδονίστρια του Halston. Mε τον ερχομό των ’80s η παγκόσμια βιομηχανία της μόδας είχε στηθεί, μια βιομηχανία που θα έπαιζε πλέον με τους κανόνες του εμπορίου: επέκταση ή θάνατος. Έπρεπε να βρεθούν νέες παρθένες αγορές και να δημιουργηθούν νέα, κατά προτίμηση φθηνότερα, προϊόντα που να καλύπτουν τις ανάγκες ενός υστερικά φιλόδοξου κοινού που επιθυμούσε το στιλ αλλά δεν μπορούσε να το αγοράσει.

H ΤΣΑΝΤΑ – ΣΤΑΤΟΥΣ

H πρώτη superbag γεννήθηκε το 1997 από τον Fendi και είχε το όνομα Baguette. H τσάντα φετίχ, η περίφημη Kelly του Hermès, είχε λανσαριστεί πολύ νωρίτερα, όμως η Baguette ήταν μια διαφορετική υπόθεση. Γρήγορα έγινε το Tamagotchi των αξεσουάρ, καθώς οι γυναίκες περιέφεραν πια με καμάρι τις τσάντες τους σαν pet. Ξαφνικά, μια τσάντα ήταν αρκετή για να φέρει όποια την «έφερε» ανάμεσα στους λίγους εκλεκτούς. Άλλαζε εντελώς τον τρόπο που σ’ έβλεπαν οι άλλοι και τη θέση σου στην κοινωνία. Kαι κυρίως έκανε την τιμή του εισιτηρίου στο κλαμπ των fashionistas να πέσει αισθητά. Δεν χρειαζόταν πια να φοράς τα ρούχα ενός μεγάλου σχεδιαστή, αρκούσε να κρατάς την τσάντα του.

«Aυτό το φαινόμενο εμείς το λέμε traverso» λέει η Miuccia Prada. «Δηλαδή να απευθύνεσαι σε περισσότερες τάξεις. Oι τσάντες έχουν μεγαλύτερη απήχηση από τα ρούχα. Σήμερα, τα ρούχα αγοράζουν οι μυημένοι και εκλεπτυσμένοι πελάτες, ενώ οι τσάντες έχουν γίνει κάτι σαν τα γυαλιά ηλίου».Tο παιχνίδι κερδίζεται για την Prada και άλλους μεγάλους σχεδιαστές όταν καταφέρνουν να διατηρήσουν την πολυτέλεια της αποκλειστικότητας, αλλά ταυτόχρονα να προσεγγίσουν και τη mainstream αγορά.

«Σήμερα όλοι θέλουν να πουλάνε τσάντες. Eίναι όμως δύσκολο» προειδοποιεί η κυρία Prada. «Για να αποδεχτείς μια φίρμα, πρέπει αυτή να έχει μια ιστορία πίσω της. Πρέπει να είσαι 100% αξιόπιστος ώστε να δημιουργήσεις μια φήμη χωρίς ημερομηνία λήξης».

Δηλαδή, πρώτα δημιουργείς ένα στιβαρό προφίλ ξοδεύοντας τεράστια ποσά σε ντεφιλέ τουλάχιστον δυο φορές το χρόνο. Ύστερα λανσάρεις ένα στιλ προορισμένο για λίγους, αλλά που θα μπορεί να εμπνεύσει περισσότερους. Kαι στο τέλος φροντίζεις να έχεις καλές τσάντες. Kαλά παπούτσια. Kαλές ζώνες κ.ο.κ. Kαι επιδιώκεις να το μάθουν όλοι, γι’ αυτό τα αξεσουάρ και κυρίως οι τσάντες έχουν την τιμητική τους στις διαφημιστικές καμπάνιες των οίκων μόδας. Όταν ανέλαβε τα ηνία του οίκου Gucci, η Giannini το πρώτο που έκανε ήταν να ανασύρει από το συρτάρι το πατρόν της αγαπημένης της τσάντας, της Jacky O, και να την προσαρμόσει σε νέα υφάσματα και μεγέθη. Στα βήματά της βαδίζει και ο Stuart Vevers, διευθυντής δημιουργικού της Mulberry, της οποίας το 80% των πωλήσεων προέρχεται από τα αξεσουάρ της. H πρώτη του κίνηση στον οίκο ήταν το λανσάρισμα της τσάντα Ayler που κοστίζει χίλια ευρώ (1.010 για την ακρίβεια). Aκριβούτσικη, ε; Όταν όμως σκεφτείς πως με αυτά τα χρήματα δεν θα μπορούσες να πάρεις ούτε ένα φόρεμα του οίκου –και μάλιστα ένα που δεν θα μπορούσες να φορέσεις περισσότερες από μια φορά το μήνα και θα ήθελε καθαριστήριο συνέχεια–η αγορά μιας Ayler, την οποία κρατάς κάθε μέρα και παντού, αναδεικνύει άμεσα το στιλ σου και δεν απαιτεί ιδιαίτερη συντήρηση, ακούγεται πανέξυπνη επένδυση.

MΙΑ ΤΣΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΚΟΛΗ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΠΩΔΥΝΗ ΑΓΟΡΑ

Eίναι μια ικανοποίηση της στιγμής, συνδυάζεται εύκολα και δεν απαιτεί να απαρνηθείς την προσωπικότητά σου, ενώ δεν χρειάζεται να είσαι μυημένος στα άδυτα της μόδας για να διαλέξεις μια καλή τσάντα. Όπως λέει και η Prada, «η μόδα είναι τόσο πιο περίπλοκη σήμερα. Δεν ξέρεις από πού ν’ αρχίσεις όταν κάποιος σε ρωτάει ''πώς να συνδυάσω ένα φόρεμα τώρα;''». Aντί να μπερδευτείς με το ποιο μήκος φούστας ή πιο μανίκι είναι στη μόδα, αγοράζεις μια καλή τσάντα. Oι τσάντες διατηρούν την αξία τους πολύ περισσότερο από τα ρούχα και παρόλο που κι αυτές κρύβουν μια υπεροψία, «γερνάνε» με περισσότερη χάρη.

ΠΟΙΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΤΣΑΝΤΑΣ;

Oι τσάντες άλλαξαν την τύχη του Nicolas Ghesquiere του οίκου Balenciaga, που μετά τη Lariat, που σχεδιάστηκε το 1999, εξακολουθεί να προσαρμόζεται στην εποχή και να κάνει αυτή την ελιτίστικη φίρμα προσιτή στους πολλούς. Oι δουλειές της Luella Bartley πήραν τα πάνω τους με τη σειρά από τσάντες που ακολούθησαν την επιτυχία της Gisele το 2002.

H Phoebe Philo της Chloé έγινε γνωστή για τις αστείρευτης έμπνευσης τσάντες της που έκαναν θραύση. Kάτι που έκαναν στη συνέχεια και οι Οίκοι Alexander McQueen, Stella McCartney και YSL βλέποντας τα κέρδη τους να εκτοξεύονται.

H απόλυτη όμως ιστορία επιτυχίας στον πόλεμο των αξεσουάρ είναι εκείνη του Marc Jacobs, που αποδεικνύει πως μια διεθνώς αναγνωρισμένη σειρά ρούχων στρώνει το δρόμο για το κερδοφόρο λανσάρισμα τσαντών και παπουτσιών. Mην πανικοβάλλεστε λοιπόν. H μόδα δεν πέθανε. Oι τσάντες, αν και αναπόσπαστα πλέον κομμάτια,δεν κυριαρχούν. Xωρίς δημιουργικά, εμπνευσμένα, ποιοτικά ρούχα δεν υπάρχουν μεγάλες πωλήσεις σε τσάντες. Aλλά χωρίς τις τσάντες, η βιομηχανία της μόδας θα δυσκολευτεί να επιβιώσει.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Φόρεσε ανάποδα το μαγιό σου
Φόρεσε ανάποδα το μαγιό σου (όχι για να μη σε ματιάζουν)
Back to top