Ιστορίες από το Reddit και μαρτυρίες επαγγελματιών δείχνουν τα πιο συνηθισμένα σημάδια ότι ένας γάμος ξεκινά με προβλήματα
Γιατί κάποιες σχέσεις αντέχουν στον χρόνο και άλλες καταρρέουν
Γιατί ορισμένες σχέσεις ανθίζουν, ενώ άλλες καταλήγουν σε συγκρούσεις και αποξένωση; Σύμφωνα με σύγχρονες επιστημονικές έρευνες, η απάντηση βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό στον τρόπο με τον οποίο συνδεόμαστε συναισθηματικά με τους άλλους.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα της Washington Post, η θεωρία της προσκόλλησης (attachment theory), που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής ακόμη και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επιχειρεί να εξηγήσει πώς διαμορφώνονται οι σχέσεις μας και γιατί αντιδρούμε διαφορετικά στην οικειότητα, την απόρριψη και τη δέσμευση.
Ο ψυχίατρος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια Άμιρ Λεβάιν, συγγραφέας του βιβλίου Attached, επισημαίνει ότι η δημόσια συζήτηση γύρω από τα λεγόμενα «στυλ προσκόλλησης» συχνά απλοποιεί υπερβολικά την επιστήμη.
Όπως εξηγεί, οι άνθρωποι δεν ανήκουν μόνιμα σε μία συγκεκριμένη κατηγορία. Αντίθετα, τα μοτίβα συμπεριφοράς μπορούν να αλλάζουν ανάλογα με τις εμπειρίες και τις σχέσεις που αναπτύσσουν στη ζωή τους.
Η θεωρία περιγράφει τέσσερα βασικά μοτίβα. Τα άτομα με ασφαλή προσκόλληση αισθάνονται άνετα τόσο με την εγγύτητα όσο και με την ανεξαρτησία. Όσοι έχουν αγχώδη προσκόλληση αναζητούν έντονα τη συναισθηματική εγγύτητα, αλλά φοβούνται την εγκατάλειψη. Τα άτομα με αποφευκτική προσκόλληση τείνουν να κρατούν συναισθηματικές αποστάσεις, ενώ όσοι εμφανίζουν αποδιοργανωμένη προσκόλληση συχνά εναλλάσσονται ανάμεσα στην ανάγκη για σύνδεση και στην απομάκρυνση.
Οι σχέσεις συνεχίζουν να μας αλλάζουν
Νεότερες έρευνες δείχνουν ότι τα μοτίβα αυτά δεν διαμορφώνονται αποκλειστικά από την παιδική ηλικία. Παρότι οι σχέσεις με τους γονείς παίζουν σημαντικό ρόλο, εξίσου καθοριστικές μπορεί να αποδειχθούν οι φιλίες, οι ερωτικές σχέσεις και γενικότερα οι εμπειρίες της ενήλικης ζωής.
Μελέτη του Πανεπιστημίου του Μιζούρι έδειξε ότι οι πρώιμες φιλίες επηρεάζουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι σχετίζονται αργότερα τόσο με φίλους όσο και με συντρόφους.
Παράλληλα, οι επιστήμονες τονίζουν ότι μία ασφαλής σχέση μπορεί σταδιακά να ενισχύσει το αίσθημα εμπιστοσύνης και συναισθηματικής ασφάλειας ακόμη και σε άτομα που είχαν αναπτύξει πιο ανασφαλή μοτίβα συμπεριφοράς.
Οι μικρές καθημερινές στιγμές έχουν σημασία
Ο Λεβάιν υποστηρίζει ότι δεν είναι μόνο τα μεγάλα τραυματικά γεγονότα που διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τους άλλους. Εξίσου σημαντικές είναι οι καθημερινές εμπειρίες αποδοχής ή απόρριψης, οι οποίες επηρεάζουν διαρκώς το αίσθημα ασφάλειας που αναπτύσσει ο εγκέφαλος.
Για να οικοδομηθούν πιο υγιείς σχέσεις, προτείνει την εφαρμογή της αρχής CARRP: συνέπεια, διαθεσιμότητα, ανταπόκριση, αξιοπιστία και προβλεψιμότητα στη συμπεριφορά απέναντι στους ανθρώπους που αγαπάμε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η δημιουργία ασφαλών σχέσεων δεν βελτιώνει μόνο την ψυχική ευεξία, αλλά μπορεί να επηρεάσει ακόμη και τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου, καθώς η νευροπλαστικότητα επιτρέπει την προσαρμογή των νευρωνικών κυκλωμάτων καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής.
Το βασικό συμπέρασμα των ερευνών είναι ότι ο τρόπος με τον οποίο σχετιζόμαστε με τους άλλους δεν αποτελεί μόνιμη μοίρα, αλλά μπορεί να εξελιχθεί μέσα από σταθερές, υγιείς και ασφαλείς ανθρώπινες σχέσεις.
Πηγή: The Washington Post
Τα πιο διαβασμένα άρθρα του Look μια φορά την εβδομάδα στο mail σου! Εγγράψου εδώ >>>