Νέα μελέτη αποκαλύπτει δύο σημαντικές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο άνδρες και γυναίκες εκδηλώνουν ερωτική επιθυμία μέσα σε μια σχέση.
Οι σχέσεις μπορούν να επηρεάσουν με διαφορετικό τρόπο την ερωτική επιθυμία ανδρών και γυναικών, σύμφωνα με νέα μελέτη που εξετάζει κατά πόσο η ποιότητα μιας σχέσης συνδέεται με την επιθυμία των δύο φύλων.
Υπάρχει η διαδεδομένη αντίληψη ότι οι άνδρες είναι σχεδόν πάντα διαθέσιμοι για ερωτική επαφή και ότι το ενδιαφέρον τους καθορίζεται κυρίως από σωματικούς παράγοντες, ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει μέσα στη σχέση. Έρευνα όμως που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Psychology & Sexuality δείχνει μια πιο σύνθετη εικόνα.
Στην έρευνα συμμετείχαν 118 άνδρες και εξετάστηκε η σχέση ανάμεσα στην ικανοποίηση από τη σχέση, την αίσθηση ισότητας και την επιθυμία για ερωτική επαφή με τον σύντροφο ή τη σύντροφό τους.
Η ισότητα φαίνεται να ενισχύει περισσότερο την επιθυμία των γυναικών
Η αντίληψη ότι η ανδρική επιθυμία είναι κυρίως ένα αυτόματο σωματικό αντανακλαστικό έχει επηρεάσει και την επιστημονική έρευνα. Ανασκόπηση του 2019 είχε επισημάνει ότι επί χρόνια οι μελέτες επικεντρώνονταν στους άνδρες κυρίως στη στύση και στις ορμόνες, αφήνοντας λιγότερο χώρο για τον ρόλο των συναισθημάτων, της ποιότητας της σχέσης και του κοινωνικού περιβάλλοντος.
Αντίθετα, η γυναικεία επιθυμία έχει ολοένα και περισσότερο περιγραφεί ως συνδεδεμένη με τη σχέση, δηλαδή με τον τρόπο που μια γυναίκα αισθάνεται για τον σύντροφό της και τη μεταξύ τους σχέση.
Αυτό ήταν και το σημείο εκκίνησης για τη νέα μελέτη της Σιμόν Μπάσγουελ, ανώτερης λέκτορα στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Σουίνμπερν στην Αυστραλία, μαζί με τις ερευνήτριες Ίζομπελ Γουίλσον και Εύα Γιόχανσεν.
Η Μπάσγουελ είχε προηγουμένως μελετήσει τη γυναικεία επιθυμία. Προγενέστερες έρευνες είχαν δείξει ότι οι γυναίκες που βρίσκονται σε πιο ισότιμες σχέσεις εμφανίζουν μεγαλύτερη ικανοποίηση και, κατ’ επέκταση, αυξημένο ενδιαφέρον για ερωτική επαφή με τον σύντροφό τους.
Ως ισότητα στη σχέση ορίζεται η σχετικά ισότιμη κατανομή της εξουσίας, των οικιακών υποχρεώσεων και της συναισθηματικής υποστήριξης.
Η κλινική εμπειρία της Μπάσγουελ είχε επίσης αναδείξει μια διαφορετική εικόνα στους άνδρες. Πολλοί από όσους συναντούσε αντιμετώπιζαν χαμηλότερη επιθυμία από αυτή που θα ήθελαν οι ίδιοι ή οι σύντροφοί τους, παρά την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι οι άνδρες θέλουν πάντα ερωτική επαφή.
Οι ερευνητές εξέτασαν άνδρες ηλικίας 18 έως 39 ετών στην Αυστραλία, καταγράφοντας την επιθυμία τους, τον τρόπο κατανομής της εξουσίας στη σχέση, την ικανοποίησή τους και τον βαθμό στον οποίο υιοθετούσαν παραδοσιακές αντιλήψεις για τον ανδρισμό, όπως η αυτονομία, η συναισθηματική συγκράτηση και η κυριαρχία στις ερωτικές σχέσεις.
Το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό από εκείνο που είχε παρατηρηθεί στις γυναίκες. Ούτε η ισότητα ούτε η ικανοποίηση από τη σχέση συνδέονταν άμεσα ή έμμεσα με την επιθυμία των ανδρών για τον σύντροφό τους.
Αντίθετα, ρόλο φάνηκε να παίζει η αντίληψη για τον ανδρισμό. Οι άνδρες που υιοθετούσαν σε μεγαλύτερο βαθμό παραδοσιακές αντιλήψεις για τους ρόλους των φύλων ανέφεραν μεγαλύτερη επιθυμία για ερωτική επαφή με σύντροφο.
Οι ερευνητές συνδέουν το εύρημα με κοινωνικές προσδοκίες για το πώς «πρέπει» να συμπεριφέρεται ένας άνδρας. Αν η διεκδίκηση μιας συντρόφου αποτελεί μέρος του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται την ανδρική του ταυτότητα, αυτές οι αντιλήψεις ενδέχεται να διατηρούν την επιθυμία του ανεξάρτητα από την ποιότητα της σχέσης.
Η δυσαρέσκεια των ανδρών μπορεί να εκφράζεται διαφορετικά
Για να κατανοηθεί πού ακριβώς επηρεάζει η σχέση την ανδρική επιθυμία, οι ερευνητές διαχώρισαν δύο μορφές επιθυμίας, βασιζόμενοι σε ένα θεωρητικό πλαίσιο του 2018.
Η πρώτη αφορά την επιθυμία για ερωτική επαφή με έναν σύντροφο και η δεύτερη την επιθυμία για προσωπική σεξουαλική δραστηριότητα, όπως ο αυνανισμός. Οι δύο μορφές επιθυμίας δεν κινούνται απαραίτητα παράλληλα.
Στους άνδρες, η ποιότητα της σχέσης συνδεόταν κυρίως με τη δεύτερη μορφή. Όσοι περιέγραφαν τη σχέση τους ως πιο ισότιμη ανέφεραν μεγαλύτερη ικανοποίηση. Και οι άνδρες που ήταν περισσότερο ικανοποιημένοι από τη σχέση τους δήλωναν χαμηλότερη επιθυμία για προσωπική σεξουαλική δραστηριότητα.
Αντίστροφα, όταν ένας άνδρας είναι δυσαρεστημένος από τη σχέση του, η αλλαγή μπορεί να μην εκδηλώνεται απαραίτητα ως μειωμένο ενδιαφέρον για τον σύντροφό του. Μπορεί να εκφράζεται περισσότερο ως στροφή προς τον εαυτό του και προς προσωπικές διεξόδους, αντί για αναζήτηση σύνδεσης μέσα στη σχέση.
Για έναν σύντροφο που προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει στη σχέση, μια τέτοια αλλαγή μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστεί και ακόμη πιο εύκολο να παρερμηνευθεί.
Τι δείχνουν συνολικά τα ευρήματα
Τα δύο βασικά ευρήματα οδηγούν, σύμφωνα με τους ερευνητές, σε ένα κοινό συμπέρασμα: οι σύντροφοι δεν μπορούν να θεωρούν δεδομένο ότι η ερωτική επιθυμία λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο και για τους δύο.
Μια γυναίκα της οποίας η επιθυμία ενισχύεται όταν οι υποχρεώσεις στη σχέση μοιράζονται ισότιμα μπορεί να περιμένει ότι το ίδιο ισχύει και για τον σύντροφό της. Αντίστοιχα, ένας άνδρας του οποίου η επιθυμία για τη σύντροφό του παραμένει σταθερή μπορεί να θεωρήσει ότι αυτό σημαίνει πως όλα στη σχέση πηγαίνουν καλά.
Όπως το έθεσε η Μπάσγουελ, «ό,τι μπορεί να είναι καλό για τη μία πλευρά δεν είναι απαραίτητα καλό και για την άλλη».
Παρά τους περιορισμούς της, η μελέτη αμφισβητεί την παγιωμένη αντίληψη ότι η ανδρική επιθυμία βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση «ενεργοποίησης». Τα ευρήματα δείχνουν ότι επηρεάζεται από την ταυτότητα, τις κοινωνικές προσδοκίες και τη σχέση, αλλά όχι απαραίτητα με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει στις γυναίκες.
(Με πληροφορίες Forbes)
Τα πιο διαβασμένα άρθρα του Look μια φορά την εβδομάδα στο mail σου! Εγγράψου εδώ >>>